Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φίλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φίλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

10.06.2009

The Mummy...#1


Σάββατο πρωί και ο Γιάννης είχε μπροστά στο τραπεζάκι του πολλούς λογαριασμούς που προσπαθούσε να τους ταξινομήσει.
Δεν μπορούσε όμως.
Πέρα από την τακτοποίηση έπρεπε να βρει και τουλάχιστον τις ελάχιστες σκαταβολές για τις πληρώσει, όσες δεν είχαν «βαρέσει» μέχρι σήμερα.

Η γυναίκα του περιμένει με χαρά το επόμενο βλαστάρι τους.

Ανησυχούσε πολύ αλλά οι ορμόνες της δεν την άφηναν να το δείξει. Μπορεί και να ήταν & ευτυχισμένη εκτός από γκαστρωμένη.

Ο Γιάννης την καθησύχαζε με όλους τρόπους και με διάφορες «ζουζουνιές», ήξερε πως το οικονομικό τέλος ήταν κοντά παρόλο τις προσπάθειες του να μεταπείσει τις τράπεζες και τους γνωστούς-άγνωστους που δανειζόταν κατά καιρούς.
Μάταια όλα, η μπίλια είχε μπει στο αυλάκι και είχε πάρει την κατηφόρα για τα Καλάβρυτα
Τα τηλέφωνα χτυπούσαν ασταμάτητα, λες και ήταν ο μοναδικός που όφειλε στα φιλικά πιστωτικά ιδρύματα!
Κάθε ντριν ήταν και μια ελπίδα τέλους, μέχρι να δει την οθόνη του τηλεφώνου η καρδία του χτυπούσε βαριά και δυνατά. Σε κάθε «απόκρυψη» έλεγε από μέσα του: να ανοίξει η γη να με καταπιεί…

Το Σάββατο πέρασε με το Γιάννη να κοιτά, να ξανακοιτά τα νούμερα κάνοντας άπειρα σενάρια για το πως θα τα φέρει βόλτα, πως θα κερδίσει λίγο ακόμη χρόνο για να μην βρεθούν στο 2άρι του πεθερού στο Κάτω Τριοβάσαλο.

Δεν του βγαίνει όμως, άκαρπα όλα του τα μαγειρέματα.

Βλέπεις το να μείνεις άνεργος είναι κάτι φυσικό και μπορεί να συμβεί σε όλους, το να μένεις όμως χωρίς δουλεία στην παγκόσμια κρίση δεν είναι και το πιο φυσιολογικό πράγμα που μπορεί να σου τύχει.
Όταν κάνεις μια δουλεία 25 χρόνια δεν μπορείς εύκολα να αλλάξεις επάγγελμα σε μια μέρα, δεν γίνετε από αυτοδημιούργητος μαγαζάτορας να μοιράζεις πίτσες ή πουτάνες με το παπάκι.

Όσο και αν προσπάθησε να εγγυηθεί το μέλλον του μαγαζιού για να κερδίσει χρόνο δεν πέτυχε τίποτα.
Τοίχος.

όλες οι σκέψεις του έφταναν σε μονόδρομο με αδιέξοδο. Και ξανά από την αρχή.


- αχ, να ήμουν μόνος και να τα έγραφα όλα στη παπάρα μου, μονολογούσε.

Ξαφνικά έσκασε η ιδέα, η ιδέα της μεγάλης ντρίπλας!
- Θα σκηνοθετήσω τον θάνατο μου και όλα μου τα χρέη θα εξαφανιστούν μαζί με εμένα!!!
- Θα πάρω την οικογένεια και θα πάω άλλου να ζήσω από την αρχή ξανά χωρίς γαμωλογαριασμούς και τηλέφωνα, χωρίς δικηγόρους και κλητήρες. Θα συνεχίσω την ζωή μου από την αρχή! ?!?

Κλείνοντας την σκέψη του ένιωσε την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι... και έπειτα από πολύ πολύ καιρό κατάφερε και κοιμήθηκε κανονικά.

Το επόμενο πρωί του είπε η καλή του πως καθώς τον χάζευε το βράδυ, ενώ κοιμόταν, εκείνος χαμογελούσε στον ύπνο του και σαν να χουρχούριζε!
Είχε ξυπνήσει με τρελό κέφι και τέτοια χαρά, σαν παιδάκι δημοτικού που θα πάει εκδρομή με τη τάξη.

Το μόνο που του έμενε ήταν να κάνει την ιδέα του πραγματικότητα.
Άρχισε να τακτοποιεί τις σκέψεις του, να καταγράφει κάθε λεπτομέρεια που θα χρειαστεί για να εξαφανίσει τα ίχνη του χωρίς να κινδυνεύσει αυτός και η οικογένεια.
Το είχε πάρει για τα καλά απόφαση, τίποτα δεν θα ανέστειλε το μεγαλόπνοο σχέδιο του. Είχε και τον κατάλληλο άνθρωπο, είχαν γνωριστεί κάποια νύχτα στην Ομόνοια.

Βέβαια κι αυτός χρήμα ήθελε για να τον τακτοποιήσει αλλά αυτά θα τα έβρισκε, θα πουλούσε κάτι “όργανα” ...
υ.γ. μάλλον θα έχει και συνέχεια!
.

7.19.2009

Οταν η άμμος δεν έιναι στη παραλία.



Δεν ξέρω αν βρέξατε τα πόδια σας σε καμιά παραλιά αμμουδερή και πιγμένη αλλά εγώ μόλις γύρισα από τις πρώτες διακοπές μου.
Δεν χάλασα μία και έμεινα εντυπωσιασμένος.


Η αλήθεια είναι πως δεν μαύρισα αλλά αξιζε το ταξίδι.!!

.

5.19.2009

μπερδεψά, μεγάλη μπερδεψά...




... κοιτάς αλλού, ο νους σου δεν είναι μαζί μας.


Έχεις αφεθεί στη πλευρά που γέρνει ο δρόμος και τα καλολαδωμένα σου ρουλεμάν ρολάρουν ασταμάτητα.

Σκέψεις και λόγια πνιγμένα σε μια λεκάνη με άμμο. Άμμο από αυτή που περίσσεψε όταν έκτιζες το πύργο σου.


Αδράνεια θέλησης.


Απόφαση 0.


Σήκω! είναι η ώρα να σου μιλήσεις αληθινά. Είναι η ώρα να σε πιστέψεις πάλι!


.

2.05.2009

Dots

photo: http://www.plueys.com/



  • Αύξησα τον προσωπικό μου ετήσιο τζίρο 300%.

  • Δεν θα πάρω αύξηση φέτος.

  • Δεν θα πάρω το ετήσιο υποσχόμενο bonus.

  • Πλήρωσα στο φούρνο Απολλώνιο 1,90 για 1 lt γάλα Δέλτα.

  • Την προηγούμενη εβδομάδα το πουλούσε 1,60.

  • Χρειαζόμαστε οικογενειακός 1,5 κάθε ημέρα.

  • Μισό κιλό ψωμί στο ίδιο φούρνο κόστος 0,90.

  • 7,80 ένα κιλό φράουλες ¨Μανωλάδας¨ , δεν τις αγόρασa.

  • Η κόρη μου, μου είπε χθες μπαμπά μου είσαι ο καλύτερος σε αγαπώ.

  • Με πήραν τα ζουμιά.

  • Ο καλύτερος μου φίλος είναι αλλού.

  • Η μητέρα μου έχει αρχίσει να μην είναι πάντα με το χαμόγελο στα χείλη.

  • Ο ΠΑΟΚ κατάφερε το Γαύρο.

  • Με έναν και μόνο πρωινό καφέ δεν μπορώ να κοιμηθώ πριν τις 02:00.

  • Μου λείπει ο πατέρας και έφυγε πριν 8+ χρόνια.

  • Αγόρασα εισιτήρια AC-DC και για τον 15χρονο ανιψιό, η πρώτη του συναυλία.

  • Έφτιαξα υπέροχα cookies σοκολάτα.

  • Είχα πληρωθεί προχθές.

  • Ξυπνάω και δεν τραγουδάω όπως παλιά.

  • Δεν την “ακούω “ πια.

  • Πρέπει να τρέφομαι καλύτερα.

  • Έχω 5 χρόνια να κάνω εξετάσεις αίματος.

  • Η αντιμετώπιση της κρίσης στην εταιρία μας γίνεται με συνεχιζόμενες αυξήσεις στο περιθώριο κέρδους.

  • Φέτος “ τη κοπή τη πίτα“ θα την κάνουμε σε ταβέρνα και όχι στο Malvazia.

  • Η κούρσα του έχω, καίει 50 ευρώ πήγαινε – έλα, Μεταμόρφωση-Ασπρόπυργο.

  • Τα Benetton είναι πιο φθηνά από τα Sprider.

  • Κάνω οικονομία και στην οδοντόπαστα.

  • Δεν ξέρω τι μου ξημερώνει.

  • Με σιχαίνομαι όταν μιζεριάζω.

  • Τρελαίνομαι όταν δεν μπορώ να αφήσω καθόλου tips.

  • Σιχτιρίζω όλη την μέρα.

  • Η μικρές χρειάζονται καινούρια παπούτσια.

  • Στη γυναίκα μου μάλλον ακόμη της κάνω κλικ.

  • Το παπί μου έκλεισε τα 15 χρόνια του με 120.000χλμ.

  • Γιατί δεν άνοιξα την καντίνα στη Μύλο το 98?

  • Πέφτω.

11.20.2008

Πως η πουτάνα γίνεται madam ?


Είχα και έχω έναν πολύ καλό φίλο που έκραζε την συμβία του γιατί ασχολείτο με το blog της και της έσουρνε τα μύρια όσια για το ηλεκτρονικό ημερολόγιο και για τον χρόνο που διέθετε σε αυτό.
Αρχικά το έβρισκε ανούσιο και χάσιμο χρόνου χωρίς κανένα νόημα.


Ο καιρός πέρασε και άλλαξε άποψη και γνώμη, το είδε από εδώ το είδε από εκεί, πήρε πίσω τα μισά από αυτά που της έσερνε, μην ρίξει και τον εγωισμό του, και αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό του blog και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.


Ένα εξαιρετικά όμορφο αισθητικά αποτέλεσμα και πολύ πλούσιο σε θέματα και απόψεις, με γραφή που θα την ζήλευαν αρκετοί bloggers, τα σχόλια καθημερινά αυξάνονται και οι e-φιλίες επίσης. Ο χρόνος που διαθέτει είναι πολύς και τον ευχαριστεί σε βαθμό να ξεχνάει ηθελημένα τους γύρω του παντελώς και να δίνει τον καλύτερο εαυτό του για να δώσει άλλη μία εκπληκτική ανάρτηση ή σχόλιο.


Ένα ωραίο βράδυ λοιπόν μεταξύ μπύρας και μπίρι μπίρι δημιούργησε για λογαριασμό μου το blog που διαβάζετε.
Δειλά δειλά λοιπόν άρχισα κι εγώ να σκέφτομαι φωναχτά και να δίνω το στίγμα μου στη blogσφαιρα.


Ένα άλλο όμορφο βράδυ σχολιάζαμε την κατάσταση που δημιουργείτε στα διάφορα blogs, τι είπε ο ένας, τι απάντησε ο άλλος κλπ. κοινώς blogoκουτσομπολιό.


Κάνοντας ένα σχόλιακι του στυλ… ρε μεγάλε μας έχεις τρελάνει με το τάδε post… πήρα την στενάχωρη απάντηση… ίσα ρε Θαμνάκο που εσύ ανεβάζεις ότι mail σου στέλνουν και νομίζεις πως γράφεις post.


Γλουπ, κατάπια την γλώσσα μου και άλλαξα συζήτηση. Από τότε δεν είπαμε τίποτα πάνω στο θέμα, έχουν περάσει 2 εβδομάδες και εμένα με τρώει, με τρώει η ατάκα του.


Η παραπάνω αληθινή ιστοριούλα με έβαλε σε προβληματισμούς, πως ένας άνθρωπος που πριν από λίγο καιρό κατέκρινε τα blogs και δήλωνε απαξίωση απέναντι τους σε μεγάλο βαθμό τώρα έχει γίνει τρανός blogger και μάλιστα με ισοπεδώνει (έστω και φιλικά) επειδή το δικό μου συγγραφικό ταλέντο είναι μικρότερο ή διαφορετικό από το δικό του.


Για να μην πάει αλλού η σκέψη σας αυτό που θέλω να καταλάβω είναι πως μπορούμε σε χρόνο dt να αλλάζουμε απόψεις και παράλληλα να φτάνουμε σε σημεία τόσο μεγάλης αυτοαναίρεσης ώστε ο ηλίθιος να γίνετε έξυπνος και η πουτάνα madam.
Εύκολα τελικά...

7.03.2008

Δωρεάν Ψυχαγωγία κ όχι μόνο...


Ουφ… πέρασαν οι μέρες και να ΄μαι πάλι εδώ .


Όπως σας είπα πήγα και είδα την παράσταση των «δωρεάν» ηθοποιών!!!
Ήταν πολύ όμορφα και νοσταλγικά, μέσα σε θεατράκι στο πουθενά στου Ρέντη, με σχεδόν τα 2/3 του γεμάτα από διαφορετικές φάτσες και εθνικότητες.


Πολύς ο κόσμος και στα μπαλκόνια, μου ξύπνησε αναμνήσεις από το ένδοξο παρελθόν του καλοκαιρινού σινεμά και το γήπεδο του Βάζελου στην Αλεξάνδρας. Άξιζε τον κόπο και τον χρόνο, αφού χρειάστηκα 1 ώρα και, για να φτάσω από τον Χολαργό!
Εκπληκτική η μεταξύ τους συνεργασία και θαρραλέα η προσπάθεια που πήρε τα χειροκροτήματα της χωρίς δισταγμούς.
Το μοναδικό μελανό σημείο, είναι τα καθίκια γείτονες του θεάτρου που έχουν παρκάρει μόνιμα στο Parking του, αδιαφορόντας για τους επισκέπτες σε τέτοιο βαθμό που φορούσαν και κουκούλες στα αυτοκίνητα!!!


Τα παιδία θα συνεχίσουν να δίνουν παραστάσεις και θα συνεχίσουν να χρειάζονται την στήριξη μας, για αυτό….
http://www.rentis.gov.gr/portal/page/portal/rentis/informative/News/FullStory?ID=1395090

Πάρτε λοιπόν νεράκι και πασατέμπο και βουρ…

6.25.2008

Το Θέατρο και ο φίλος μου ο Μιχάλης...

Γαμώ τα λεφτά των άλλων...ρε πούστη μου...

έχω ένα πολύ καλό φίλο που αφιερώνει ώρες πολλές από την ζωή του, όταν εμείς πίνουμε Φραπέϊ αραχτοί κ light, προκειμένου να κάνει το κέφι του και να μπορέσει να χαροποιήσει αρκετούς από εμάς.

Δυστυχώς δεν πήγε στην ποτέ στην δραματική σχολή αλλά ούτε κατάφερε να πάει σε κάποιο ιδιωτικό εργαστήρι υποκρισίας γιατί έπρεπε να δουλεύει για τα προς το ζην και δεν έφτανε για όλα ο ρημαδομισθός του.

Είναι όμως καλός, και δίνει πάντα όλο του το είναι για να πράξει αφιλοκερδώς αυτό που άλλοι το κάνουν καθημερινά, στα έδρανα της Βουλής ή στο γραφείο τους κρυμμένοι πίσω από τις ταμπέλες (διευθυντής, marketing manager, Key account, Unit Head, Commercial Director και άλλες τέτοιες φαφλατάδικες μπούρδες).

Ο φίλος μας όμως είναι αληθινός στην ζωή του στις σχέσεις του, στην φιλία του, στα λόγια του, όσο αληθινός είναι και πάνω στο σανίδι που γίνετε κάποιος άλλος...

Σας προσκαλώ στην παράσταση που λαμβάνει μέρος και πιστέψτε με αξίζει όλοι να χειροκροτήσουμε, όχι μόνο για την παράσταση αλλά για την προσπάθεια αυτού και όλων των μικρών ασήματων ανθρώπων που μας χαρίζουν απλόχειρα το ταλέντο τους χωρίς ανταλάγματα, έτσι γιατί τους γεμίζει. (την καρδία και όχι την τσέπη)!!!

ΘΕΑΤΡΟ: Η δραματική τέχνη που, ακολουθώντας ορισμένες συμβάσεις, αναπαριστάνει μπροστά σε κοινό μια σειρά γεγονότων με τη χρησιμοποίηση ανθρώπων (ηθοποιών) που μιλούν και δρουν.

ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Είναι λειτουργός της σκηνής που μεταβιβάζει τις ιδέες και τις σκέψεις του δραματουργού στο θεατή. Με όλα τα εκφραστικά μέσα που διαθέτει, την φωνή, το σώμα, το συναίσθημα, την ευστροφία, τα μέσα που έχει αποκτήσει από τη φύση και την εργασία, μεταφέρει στο θεατή τη ζωή που απεικονίζει ο συγγραφέας στο έργο του.

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Αυτός που κάνει θέατρο, αφιλοκερδώς και όχι ως κύριο επάγγελμα αλλά επειδή αυτό τον ευχαριστεί.

«ΜΙΑΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ ΝΙΑΤΑ»

Παίζουν με σειρά εμφάνισης:*

Μαρίκα: Βάσω Σαμοθράκη*
Ανδρέας Αλαφούζος: Σταύρος Μποτώνης*
Γιώργος Στρατάκης: Μιχάλης Πεφάνης*
Ειρήνη Στρατάκη: Φαίδρα Βόκαλη*
Παρασκευάς (Τέγκουλας): Μάκης Μουτσόπουλος*
Πασχάλης: Βασίλης Μουτσόπουλος*
Σάββας: Γιάννης Δημητρίου*
Πόλυ: Ελένη Κοσμίδου*
Σόφη: Ειρήνη Ραψομανίκη*
Δημήτρης Δαμάσκος: Δημήτρης Σπίθας*
Εργολάβος: Δημήτρης Σερέτης*
Γιατρός: Εύα Υψηλάντη*
Ρίκα: Ράνια Νικολούλη

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αντώνης Φουστέρης

Σας περιμένουνε..........