1 Φεβρουαρίου

2011

ωραία φέτα!

Πέρασε 1 μήνας και ούτε που μας άγγιξε.
τίποτα.
κανένας μας δεν κατάλαβε πως?

photo: http://www.eyefetch.com

κλεισμένοι όλοι
και
σφίγγει το γμδ.

Κατς δε φλεημ, νέε μου!

Κάτσε τώρα εσύ και σήκωνε λάβαρα και σημαίες. Κάνε τις επαναστάσεις σου και περίμενε πως κάτι θα αλλάξει.

Αγωνίσου για το καλύτερο αύριο πιστεύοντας πως μπορεί να έρθει.

Οι νέοι, λένε, είναι αυτοί που μπορούν αν αλλάξουν το μέλλον της χώρας.

Πως όμως θα αλλάξει όταν η αυστηρή επιλογή ανάμεσα σε Κωστογιωργάκηδες είναι επιτακτική.

Οι νέοι κάνουν αποχή, πάνε για μπάνιο, για φραπέι, για x-Box.
Βλέπουν πιο μακριά από τα σύνορα και ονειρεύονται ένα χαμογελαστό αύριο.
Καταθέτουν τις ελπίδες τους για να ανασάνουν φρέσκο αέρα.

Οι νέοι όμως δεν αποφασίζουν για την τύχη τους, η τύχη τους βρίσκεται στα χέρια των παππούδων!

Αυτών που είναι πάνω από 70 χρονών, αυτών που έζησαν την κατοχή, τον εμφύλιο, τη χούντα, τη μεταπολίτευση, τη άναρχη οικοδόμηση της Αθήνας, την ερήμωση της επαρχίας.
Αυτών που έπιναν από τα κατσίκια γάλα με ζυμωτό ψωμί, που μύρισαν τη τομάτα και είχε άρωμα, έφαγαν φρούτα με γεύση και αγόραζαν τα τσιγάρα χύμα, κοιμόντουσταν με ξεκλείδωτη πόρτα και κλωτούσαν το τόπι στους χωματόδρομους.


Η μεγαλύτερη ομάδα ψηφοφόρων της χώρας μας ανήκει στη τρίτη ηλικία, κοντά στα 2.000.000 άνθρωποι που ορίζουν το αύριο αυτού του τόπου είναι πάνω από 70 χρονών!



Πιάστο αυγό και κούρευτο…


.

Απαραίτητα σεμινάρια...κονσέρβα!

δεν προλαβαίνω... να δέσω ούτε τα κορδόνια μου από το διάστημα, το παρακάτω το βρήκα πολύ αληθινό με μια μικρή δόση "αγνότητας"... γέλασα και σκέφτηκα να το μεταδώσω έστω και κονσερβοποιημένο




ΝΕΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΑΝΤΡΕΣ!


Έναρξη αυτόν τον μήνα!


Σημείωση: λόγω της πολυπλοκότητας και του επιπέδου δυσκολίας μαθημάτων, κάθε μάθημα θα δέχεται το πολύ οκτώ συμμετέχοντες.


Θέμα 1: Πώς να γεμίζετε παγοθήκες. Βήμα - βήμα με παρουσίαση slides.


Θέμα 2: Χαρτιά τουαλέτας: φυτρώνουν μόνα τους ή χρειάζονται αλλαγή; Συζήτηση στρογγυλής τραπέζης.


Θέμα 3: Διαφορές μεταξύ του καλαθιού για τα άπλυτα και του πατώματος. Φωτογραφίες και επεξηγηματικά γραφήματα.


Θέμα 4: Πιάτα και μαχαιροπίρουνα: μπορούν να σηκωθούν και να πετάξουν μόνα τους στον νεροχύτη; Παραδείγματα σε βίντεο.


Θέμα 5: Απώλεια ταυτότητας: όταν χάνεις το TVcontrol από το έτερο σου ήμισυ. Υποστηρικτική τηλεφωνική γραμμή και ψυχανάλυση.


Θέμα 6: Μαθαίνοντας πώς να βρίσκεις πράγματα, αρχίζοντας με το να ψάχνεις στο σωστό μέρος αντί να κάνεις το σπίτι άνω κάτω ενώ ουρλιάζεις. Ανοιχτή συζήτηση.


Θέμα 7: Υγεία: η αγορά λουλουδιών δεν είναι επώδυνη για την υγεία σας. Γραφικά και ηχητικά παραδείγματα.


Θέμα 8: Οι αληθινοί άντρες ζητάνε οδηγίες όταν χάνονται.. Αληθινές μαρτυρίες..



Θέμα 9: Είναι γενετικά δυνατόν να κάτσεις αμίλητος ενώ αυτή παρκάρει; Προσομοίωση οδήγησης.


Θέμα 10: Μάθημα ζωής: οι βασικές διαφορές ανάμεσα στη μητέρα και τη σύζυγο. Συζήτηση μέσω διαδικτύου και αυτοσχεδιασμοί.


Θέμα 11: Πώς να γίνεις η ιδανική παρέα για τα ψώνια. (Ασκήσεις χαλάρωσης, διαλογισμού και τεχνικές αναπνοής.


Θέμα 12: Πώς να πολεμήσεις την εγκεφαλική ατροφία: να θυμάσαι γενέθλια, επετείους, άλλες σημαντικές ημερομηνίες και να τηλεφωνείς όταν πρόκειται να αργήσεις.











ΝΕΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ!



Οι γυναίκες νομίζουν ότι ήδη τα ξέρουν όλα, αλλά ένα λεπτό...

Μαθήματα είναι τώρα διαθέσιμα και για τις γυναίκες στα ακόλουθα θέματα:



1. Σιωπή, Το Τελικό Σύνορο: Εκεί που Καμία Γυναίκα Δεν Έχει Ξαναπάει.


2. Η ανεξερεύνητη Πλευρά των Τραπεζικών Συναλλαγών: Καταθέσεις!


3... Πάρτυ: Χωρίς Καινούρια Ρούχα!!!


4. Διαχείριση Ανδρών: Οι μικροκαβγάδες μπορούν να περιμένουν για μετά το τέλος του αγώνα.


5. Τουαλέτα Ι: Και οι άνδρες χρειάζονται χώρο στην τουαλέτα.


6. Τουαλέτα ΙΙ: Το ξυραφάκι του είναι δικό του.


7. Επικοινωνία Ι: Δάκρυα - Το τελευταίο καταφύγιο, όχι το πρώτο.


8. Επικοινωνία ΙΙ: Σκέψη πριν την ομιλία.


9. Επικοινωνία ΙΙΙ: Πώς να παίρνεις αυτό που θέλεις χωρίς γκρίνια.


10. Ασφαλής οδήγηση: Ένα προσόν που ΜΠΟΡΕΙΣ να αποκτήσεις.


11. Τηλέφωνο: Πώς να το κλείσεις.


12. Εισαγωγή στο παρκάρισμα.


13. Παρκάρισμα για προχωρημένες: Με την όπισθεν.


14. Μαγειρική Ι: Αγοράζω πατάτες, αυγά και λάδι.


15. Μαγειρική ΙΙ: Πώς να μην επιβάλεις τη δίαιτά σου στους άλλους ανθρώπους.


16. Κοπλιμέντα: Να τα δέχεσαι με ευγένεια.


17. Χορός: Γιατί στους άντρες δεν αρέσει.


18. Κλασική Υπόδηση: Να φοράς παπούτσια που ήδη έχεις.


19. Σκόνη στο σπίτι: Μια άκακη φυσική ουσία που μόνο οι γυναίκες προσέχουν.


20. Ενοποίηση της μπουγάδας: Πώς να τα πλένεις όλα μαζί.

21. Λάδι και Βενζίνη: Το αυτοκίνητό σου χρειάζεται και τα δύο!

Κόστος συμμετοχής: 555 euro/περσον

Διάρκεια σεμιναρίων: 4h/απόγευμα

Χρόνος σεμιναρίων: 7 noons/21-7 ώσπου 29-7



Για δηλώσεις συμμετοχής συμπληρώστε τη φόρμα στο www.bestforms.eu/formsnow/forlessons/grt9883849/gt4k50/



Δεχόμαστε μόνο μετρητά! (είπαμε έχουμε αυξημένες ανάγκες τώρα δα...)





.

Βρήκα το δρόμο μου, τελικά θα πάω για ψήφο

Έπειτα από σκέψη ώριμη και αναλυτική κατέληξα στην ψήφο μου προκειμένου να μην "αποχύσω" και πάει στράφι τέτοιος ψήφος, καθοριστικός και μοναδικός.



Ίσως, ίσως αν στείλουμε αντίστοιχους ανθρώπους στη βουλή να δούμε μια πραγματική δημοκρατία ή έστω μια ειλικρινή αντιμετώπιση.



Πραγματικά το σκέφτηκα... πόσο πιο χάλια θα μπορούσε να τα κάνει ο ΚΑΤΜΑΝ σε σχέση με τον ΦΑΓΑΜΑΝ?

















Ακούστε την ομιλία καθώς και τα συνθήματα που "κολάζουν"!!!









:)
:)
:)

Οι επιτυχίες συνεχίζονται!!!!

Δεν έχω λόγια για να μπορέσω να σας παρουσιάσω την νέα μεγάλη επιτυχία του Ελληνικού 5γράμμου!!!




Πρόκειται για την υπέροχη-μοναδική-εκρηκτική αηδό Έφη Σαρρή!!

Οι στίχοι δικοί σας και το link στο τέλος για όσους είναι πιο τολμηροί....







Αγάπησα Αφρικανό
Που είχε έρθει με κανό
Από τη Μαύρη Ήπειρο
Τον είδα σε μια λαϊκή
Και τότε ήμουνα λευκή
Σα φέτα από την Ήπειρο

Αφρικανέ Αφρικανέ
Θέλεις να κάνουμε κονέ;

Αγάπησα Αφρικανό
Και σε υπόγειο σκοτεινό
Με πήγε αξημέρωτα
Πάνω σε στοίβες DVD
Και σε παράνομα CD
Κάναμε οι δυό μας έρωτα

Αφρικανέ Αφρικανέ
Σε σημειώνω στο καρνέ

Αγάπησα Αφρικανό
Μα έφευγε κάθε πρωινό
Και μόνη μου βαριόμουνα
Έφτιαχνα τότε το μαλλί
Και μ' άλλους μαύρους η τρελή
Άρχισα και πηδιόμουνα

Αφρικανέ Αφρικανέ
Μου φαίνεσαι πολύ ξενέ

Αγάπησα Αφρικανό
Και μ' έπιασε μ' ένα τεκνό
Τον κολλητό το φίλο του
Και τώρα το ομολογώ
Είμαι Αφρικανή κι εγώ
Απ' το πολύ το ξύλο του

Αφρικανέ Αφρικανέ
Τη μούρη μου κανες πανέ


http://www.youtube.com/watch?v=x-M02AzTl0g




Οταν έχεις έμπνευση γράφεις στίχους με νόημα, βάθος, πάθος και άνθος (αραβοσίτου)! φυσικά μιλάμε για στίχους που βγήκαν από προσωπιικές της εμπειρίες και προσωπική εργασία...


.

Θέλω στο σώμα σου να μπω, να με χτυπάς με το σαμπώ...

Mε αφορμή το πρόσφατο post της elf που για άλλη μια φορά με έκανε και γέλασα αλλά και να θυμηθώ διάφορες καταστάσεις τραγελαφικές και μοναδικές σας παραθέτω τους καλυτεροτερότερους στίχοι του Ελληνικού 5γράμμου ever.

Παρακαλώ να τους αναγνώσκατε με την πρέπουσα-δέοντα προσοχή μην σας ξεφύγει κανένας πόντος και έχουμε τρεχάματα... τα χαράματα.

1. Είσαι της ζωής μου γούρι... μεσ΄το καύσωνα παγούρι.

2. Κάθε βράδυ κόβω βλέφες, ξενυχτάω με φραπέδες και ξηλώνω καναπέδες.

3. Στο ρετιρέ της Αμαλίας θα γίνει της ανωμαλίας, θα 'χουμε 11 κοπέλες, θα 'ρθουν και άντρες με ομπρέλες.

4. Θα σου κάνω το τραπέζι, θα σου κάνω το κρεβάτι, θα φωνάξουμε και κόσμο για να κάνουμε πάρτυ, Oh YeeeeeessssssssssssssS.

5. Ελα να κάνουμε sex, έλα να κάνουμε sex, να μοιάζει η ζωή μας με γυάλινο πυρέξ. (γαστριμαγικό)

6. Αμα έχεις παλαμάρι, τι τη θέλεις τι Ferrari? (σωστόοοοος!)

7. Τα ματάκια σου με καίνε γιατί είσαι μανεκένε. (το γνωστό).

8. ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΣΚΥΛΑΔΙΚΟΥ, Χριστίνα Γαλάνη:

Από κορμί είμαι η best κι από προσόντα είμαι first.

Μ' αυτό στους άντρες κάνω test. Για να διαλέξω. Μπες όπως όλοι στη γραμμή, Ασε τα μα, τα μου, τα μη, πέρνα λοιπόν τη δοκιμή και ίσως σε επιλέξω.

9. Πέπη Τσεσμελή:

Σκανδαλίζομαι, μονάχη μου αγγίζομαι με μια γραβάτα σου ερεθίζομαι.

10. Αν θέλεις να ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες, βγάλε όλα τα ρούχα σου κι έλα με τις μπότες.

11. Λάκης Σκουτάρης:

Είμαι ένας άνθρωπος τρελός, σχιζοφρενής και μανιακός, που μες την τρέλα μου ο φτωχός, ψάχνω για να' βρω λίγο φως.

Σκοτάδι, πισσοσκόταδο, μαύρο σκοτάδι πίσσα, σκοτάδι είσαι σκοτεινό, σκοτοσκοτεινιασμένο, σκοτάδι κατασκότεινο, και βράδυ βραδιασμένο.

12. Άντζελα Ρέμπη:

Αν είχανε φωνή οι γκαρσονιέρες, θα πέφταν σαν ξερόφυλλα οι βέρες. (αφιερωμένο)

13. Κώστας Καφάσης:

Το βράδυ θα 'ρθω να σε πάρω, γι' αυτό μη φας, θα φάμε γλάρο. (η γνωστή ιστορία με το ψάρι...)

14. Νίκος Δουλάμης:

Έρωτά μου τοκογλύφε γλύφε το κορμί μου γλύφε.

Και μια συλλογή από τα καλύτερα των δύο Εθνικών Οδών και του συνολικού επαρχιακού και αγροτικού Οδικού Δικτύου:

Απόψε έχω περίοδο, μα έχω κι άλλη δίοδο.

Θέλω στο σώμα σου σαν μπω, να με χτυπάς με το σαμπώ.

Μείνε μαζί μου έγκυος, είμαι πολύ φερέγγυος.

Σε βρίσκω πολύ κύριο, αλλά περνάω κλιμακτήριο.

Μωρό μου είσαι όργιο, σαν τον Αγιο Γεώργιο.

Σε είδα στο ποδήλατο και ήσουν όλο τρέλα, μα ξαφνικά κατάλαβα πως έλειπε η σέλα!!!

Ακολουθεί το καλύτερο!!! (η ιστορία γενικά περιγράφει έναν απατημένο σύζυγο όπου στην αρχή απειλεί):

Θα φέρω τη βενζίνη κι αναλαμβάνω την ευθύνη.

και καταλήγει στο ρεφρέν που μας άφησε άφωνους:

την είχα άχτι, την είχα άχτι, τώρα την έχω μόνο σε στάχτη, μέσα στο τσίγκινο κουτί, που φύλαγε τα μπικουτί..!!!

...(χαμογελάτε κάνει τους άλλους να ανησυχούν)

Πράξη & Πράξεις....

ΑΚΟΥΣΑΤΕ... ΑΚΟΥΣΑΤΕ...

Από τον ερχόμενο Σεπτέμβρη θα χαρίζουν σε όλα τα παιδιά της 1ης γυμνασίου από ένα laptop!!!

Ω, τρισμέγιστε κυβερνώντα, τι δώρο είναι αυτό, τι μεγαλεία, τι πρόοδος.

μας αφήσατε και πάλι άφωνους!!!

και πάνω από όλα τρελή μεταρρύθμιση, τα 13χρονα θα παίρνουν το φορητό τους υπολογιστή και θα κάθονται μέσα στις γνωστές μας αίθουσες:

χωρίς θέρμανση,

με σπασμένα τζάμια,

χωρίς τους κατάλληλους δασκάλους,

χωρίς ευανάγνωστα και κατανοητά βιβλία,

με τρομερές ελλείψεις,
χωρίς γνώσεις,
χωρίς ιδανικά,
χωρίς παιδεία!!!

Καταπληκτικό το σχέδιο, αλίμονο βέβαια στους γονείς που δεν σκαμπάζουν τι θα πει copy paste και alt-control-delete. Ασε δε που θα έχουν και wi-fi σύνδεση μέσα στα σχολεία!!! μπουχα χαχα χα :)))

μιλάμε για το υπερτεράστιο και εκλπηκτικότεροτερο wanna be ανακοινωθέν ever.

ο καθένας μας μπορεί να σκεφτεί τι άλλο, πέρα από την γνώση που θα παρέχει το "εργαλείο", θα μπορούν να κάνουν οι μαθητές!

Το πως θα το μεταφέρουν δεν σκέφτηκαν ακόμη, γιατί ο 14ος που ήταν πέρυσι στην 1η δεν θα έχει λάπι τόπι και θα γίνονται κάτι φέρμες έξω από τη καγκελόπορτα που θα τρέχουν και δεν θα φτάνουν. και μετά θα πηγαίνουν σπίτι και θα λένε: μπαμπά μου κλέψανε το πι σι!!

Εδώ ο άλλος μαχαίρωσε την πιτσιρικά για ένα κινητό και 20 γιούρια, φαντάσου τι θα κάνουν για το "μηχανάκι" των 500 ευρώ! Ταξικός πόλεμος σας λέω...

Επίσης θυμάμαι την κλασική ταμπέλα "ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 17 ΕΤΩΝ" που υπήρχε στα τότε φλιμπεράδικα και δεν μας άφηναν να παίζουμε Pac-man & Wonder Boy.

Μάλλον ήταν παιχνίδια του σατανά έκαναν κακό, τώρα που ξημερωβραδυάζονται στα internet cafe δεν τρέχει, τώρα που η tv πλασάρει το SEX σαν κύριο πιάτο της ημέρας, πάλι δεν τρέχει τίποτα...

Α, μην ξεχάσω το κερασάκι, το άρθρο από ΤΑ ΝΕΑ γράφει πως θα δοθούν 500 ευρώ σε κάθε ένα μαθητή για την αγορά του laptop, συνολικά σε 110.000 μαθητές και όλο το κονδύλι αφορά 80 με 90 εκατομμύρια ευρώ.

Εγώ λοιπόν lapitopi δεν είχα στο σχολείο, είχα όμως λίγες απουσίες στα μαθηματικά... και έπραξα τις παρακάτω πράξεις

110.000 μαθητές Χ 500 ευρώ = 55.000.000 ευρώ

μέχρι τα 80-90.000.000 τι???

κάτι μου λείπει ή μεταρρυθμίστηκε και η παγκόσμια αριθμητική!!!/???

*Βέβαια υπάρχει και η περίπτωση να τους δώσουν τα υπόλοιπα για να πληρώνουν τα φροντιστήρια!!!

Και πάλι ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ σας αξίζει!

Το κουκουλωτό...

.

In fashion ο νέος υπουργός, σου λέει:

τι μπασκλας είναι αυτές οι μπλούζες με την κουκούλα!

Μα καλά, πως τις φορούν ακόμη οι απροβλημάτιστοι και ελπιδοφόροι νέοι μας?

Μα τόσο φρέσκα και όμορφα πρόσωπα και θέλουν να τα κρύβουν?

Αίσχος.

Τέλος λοιπόν, θα πατάξουμε την "κουκουλοποίηση", να μάθει και ο Armani να μην σχεδιάζει πατρόν με κουκούλες...

Ο αγαπημένος μου πατέρας, όταν ήμουν στην εύθραυστη ηλικία της εφηβείας και πήγαινα στην τουαλέτα και ξεχνούσα να βγω, μου φώναζε...

Παίχτη λιγάκι κουκουλωτό, θα πάθει τίποτα το χέρι σου!!!!

υ.γ. κυρίες μου συγγνώμη για την αποκάλυψη!

.

Τι να εννοεί ο ποιητής άραγε ς?

Αν κάποιος γνωρίζει σας παρακαλώ ας με πληροφορήσει, τι σημαίνει η πρόταση:

αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη? η γενικότερα την "ευθύνη"?

Πιθανές παραδοχές που εγώ σκέφτομαι…

• Θα παραιτηθώ αύριο
• Σας έχω χεσμένους όλους
• Θα ξαναφέρω εγώ προσωπικά τον Παλιοκώστα στο μπουντρούμι
• Σας κοροϊδεύω κατάμουτρα πάλι
• Δεν υπάρχει ευθύνη σε μια ανεύθυνη κυβέρνηση
• Για κοπιάστε, κερνάω και φοντανάκι
• Θα πάμε στον τελικό Champions L.

Σιχαμένοι, απίστευτοι, ακράτητοι, ασυγχώρητοι, άη στο διάολο!

.

τΖούΡα ΤσίΚνας

Ένας καλός μου φίλος μου λέει συνέχεια πως αύριο Πέμπτη είναι η γιορτή μου...(όχι δεν γιοτάζουν οι Θάμνοι)!!













Ε, Ναι λοιπόν είναι μια ημέρα που πάντα πλέον την υποδέχομαι με την δέοντα σημασία της, παρόλο που δεν γουστάρω της Απόκρεω.

Είναι η μέρα, (απογευματάκι) που θα βγάλω από τη μαρινάδα τα κοψίδια μου, θα φορέσω τη ποδιά μου και θα μπεκροκανατιάζω πάνω από το μικρό grill της κουζίνας μου (δεν έχω brq καρντιά μου).
Όλο το σπίτι θα γεμίσει κάπνα και ΤσίΚνα μέχρι δύσπνοιας μη πω εμφράγματος.

Μάλλον το 'χω απωθημένο μιας και παλιότερα δούλευα τα βράδια για 3-4 χρόνια σε ψησταριά (*Ο Στάθης* Σπεσιαλιτέ: Κοτόπουλο Παϊδάκι στα Κάρβουνα) και τέτοια νύχτα ξεπατωνόμασταν κυριολεκτικά σε επίπεδο που δεν πάει το μυαλό σας.
Αν πάει έχετε κάνει αυτή τη δουλειά!!!

Ναι σε συνοικιακό μαγαζί, γινόταν το σώσε, όλη η αίθουσα ήταν γεμάτη κάπνα μα ο κόσμος δεν έλεγε ποτέ κουβέντα, ενώ τις υπόλοιπες μέρες μόλις τσίκνιζε λιγάκι άρχιζαν πρώτες πρώτες οι κυρίες να δυσφορούν και να μην κάθονται άνετα...

Στη συνέχεια οι κύριοι με τα λαδωμένα δάκτυλα και το κόκαλο στα χέρια προσπαθούσαν να σε πείσουν ότι ενοχλούνται κ τάχα μου δεν περνούν καλά...

Μη σας πω ότι άνοιγα την όρεξη του καθενός που θα με συναντούσε μετά το σχόλασμα, αφού τα ρούχα μου, τα μαλλιά μου και τα αυτιά μου ακόμη μύριζαν "σουβλακίλα"!

Ε, μετά από τόση τσίκνα που έχω στο παρελθόν καταπιεί φαίνεται να μου λείπει και ψάχνω τρόπο για να πάρω τις τζούρες μου.

Μερικές καλές συμβουλές για όσους αποφασίσουν να "ντουμανιάσουν" το σπίτι τους!

Το σωστό ψήσιμο στη σχάρα

Για να γίνετε ένας σωστός ψήστης.

Το barbeque που θα ζηλεύει όλη η γειτονιά.

Σιγουρευτείτε ότι η πλάκα ψησίματος είναι ζεστή πριν βάλετε πάνω της το κρέας. Το κρέας θα πρέπει να τσιτσιρίξει και να αρπάξει μόλις αγγίξει το μέταλλο ώστε να "σφραγίσει" και να κρατήσει τους χυμούς του.
Όταν ψήνετε μπριζόλα στο μπάρμπεκιου, "σφραγίστε" την και από τις δύο πλευρές. Η μπριζόλα είναι έτοιμη για γύρισμα όταν ιδρώσει η άψητη επάνω πλευρά. Γυρίστε τη μόνο μια φορά. Τα πολλά γυρίσματα θα σας δώσουν μια στεγνή και σφιχτή μπριζόλα.
Μερικά κρέατα χρειάζονται μόνο ένα καλό σφράγισμα. Αν είστε αναγκασμένοι όμως να τα ψήσετε από νωρίς, τότε χαμηλώστε τη φωτιά αμέσως μετά το σφράγισμα.
Είναι σημαντικό να αφήνετε το κρέας να ξεκουραστεί λίγα λεπτά μετά το ψήσιμο ώστε να κατασταλάξουν οι χυμοί του. Αν κόψετε μια μπριζόλα αμέσως μετά το ψήσιμο, οι χυμοί θα τρέξουν και η μπριζόλα θα στεγνώσει.

Οι μαρινάτες που περιέχουν μέλι καίγονται εύκολα. Γι 'αυτό χαμηλώνετε τη φωτιά αμέσως μόλις το κρέας σφραγίσει.
Όταν ψήνετε σουβλάκια, μουλιάστε τα καλαμάκια σε νερό 1 ώρα τουλάχιστον πριν για να μην καούν στο ψήσιμο. Αν χρησιμοποιείτε μεταλλικά σουβλάκια, αλείψτε τα με λάδι για να μην κολλήσει το κρέας πάνω τους.
Χρησιμοποιήστε μακριές τσιμπίδες και πιρούνια για να μην κάψετε τα χέρια σας. Επίσης μια ποδιά, καθώς και ένα ζευγάρι γάντια φούρνου είναι απαραίτητα για ένα ψήσιμο χωρίς ατυχήματα.

Αποφύγετε να κόψετε το κρέας για να δείτε αν έχει ψηθεί, γιατί θα χάσει τους χυμούς του. Αντί γι' αυτό, πιέστε το με μια τσιμπίδα. Το ωμό είναι μαλακό. Aπ' έξω είναι ψημένο και ροδισμένο και μέσα είναι κόκκινο. Το μέτριο είναι σφιχτό. Aπ' έξω είναι καλοροδισμένο και στο κέντρο ροζ. Το καλοψημένο είναι πολύ σφιχτό. Καφέ απ' έξω και ομοιόμορφα ψημένο μέσα, χωρίς όμως να είναι στεγνό.

www.sintagespareas.gr




Φάτε, πιείτε & Ευτυχίστε, και μεθαύριο είναι η καλυτερότεροτερη ημέρα για εξετάσεις αίματος!

.

Αχ Ελλάδα σ΄ αγαπώ...

Ουπς να ΄μαστέ πάλι…




Έπειτα από συχνές αναγκαστικές επισκέψεις σε μια υπηρεσία του Δημοσίου, όπου υπάγεται στο Υπουργείο Ανάπτυξης και φέρει τα αρχικά Κ.Δ.Α.Υ. πήρα ανάποδες και σιχτίριζα την χώρα μας για άλλη μια φορά.
Λογικά το κείμενο μου δεν θα σας πει και πολλά μιας και όλοι μας έχουμε συνηθίσει σε τέτοιου είδους εικόνες και ευτράπελα, θέλω όμως να το μοιραστώ όπως ένα καλό τραγούδι που όλοι το ξέρουν και αρκετοί το κάνουν Post…

Τα Κ.Δ.Α.Υ . (Κέντρα Διάγνωσης Αξιολόγησης και Υποστήριξης) των ατόμων με ειδικές ανάγκες είναι μια υπηρεσία όπως σας είπα, που πρέπει να μας ελέγχει για την εξέλιξη της μεγάλης μας κόρης προκειμένου να ενταχθεί αρμονικά στο κοινωνικό σύνολο, να μας αξιολογήσει για τις πιθανές μαθησιακές δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει στο Δημοτικό σχολείο.

Επίσης θα μας εγκρίνει την εισαγωγή της σε σχολείο με τμήματα ένταξης και ειδικό δάσκαλο για τα παιδιά που για διαφόρους λόγους υγείας χρήζουν τέτοιας αντιμετώπισης.
Μόλις πρωτόμαθα για αυτή την υπηρεσία είχα μείνει έκπληκτος σκεπτόμενος μόνο την βοήθεια που θα πάρω και ξεχνώντας ότι είναι μια υπηρεσία του ΔΗΜΟΣΙΟΥ…
Σημειώστε πως κανένας δεν μας είπε τι και πως πρέπει να κάνουμε και ότι φτάσαμε εκεί που έπρεπε ακολουθόντας το ρητό, ρωτόντας πας στην πόλη. Εμ, βέβαια μην το μάθουν και πολλοί και μετά δεν προλαβαίνουμε...

Πέρα από τα εύκολα… πρέπει να χάσεις 3 μεροκάματα για να τους πιάσεις στο τηλέφωνο προκειμένου να κλείσεις ραντεβού (δεν δικαιολογεί η υπηρεσία τηλεφωνήτρια!!!!!), πρέπει να πας στο ραντεβού με ότι πιθανό-απίθανο θα σου χρειαστεί χωρίς κανένας να σε έχει προειδοποιήσει ενώ μετά με φυσικότητα να σου λένε… δώστε μας και όλο το ιστορικό και τις εξετάσεις που κάνατε το 200!!! Και εσύ να κοιτάς σα Χάνος!

Με τα πολλά μπήκαμε σε μια γραμμή, πλέον οι εκπλήξεις μειώθηκαν και η κατάσταση έχει πάρει τον δρόμο της.



Το θέμα μου είναι πως μια τόσο σημαντική υπηρεσία που ασχολείτο μόνο με ΠΑΙΔΙΑ και με πολλούς αποδέκτες όπως κατάλαβα έπειτα από τις επισκέψεις μας, να μπορεί να ζει σε τέτοιο περιβάλλον, να πάσχει από ελλείψεις καθημερινών αναγκών (χαρτί τουαλέτας, σαπούνι, χαρτί φωτοτυπικού μηχανήματος, υλικών εξέτασης κ. α.).


Απολαύστε, αν και δυστυχώς είναι οι μόνες που μπόρεσα να φωτογραφίσω χωρίς να γίνω αντιληπτός, γιατί είπαμε, τους έχουμε ανάγκη...


Pict 1. Σαλονάκι υποδοχής, μόλις κλείσει η Altec θα είναι κειμήλιο..

Pict. 2 Δωμάτιο αξιολόγησης... με φυσικό υγραντήρα.

PIct. 3 Δωμάτιο αξιολόγησης... προσοχή κατολισθήσεις από σοβάδες και τσιμέντα.

Pict. 4-5 Τουαλέτες επισκεπτών! ΣΑΦΩΣ είναι και για τα ΠΑΙΔΙΑ!!!

Πως είναι δυνατόν να πιστέψεις πως αυτοί οι άνθρωποι, που εξαναγκάζονται να εργάζονται εκεί μέσα, να έχουν κέφι και μεράκι για να σε βοηθήσουν και οι οδηγίες τους θα είναι και η λύση στο πρόβλημα σου???

Αχ Ελλάδα σε αγαπώ…

20 09 0 010 1587943

Μπλέξαμε πάλι....

κάτι τα νούμερα, κάτι το "νέο" έτος, λίγο τα 2 κιλάκια που τσίμπησα καθώς τσιμπούσα... φταίει και το γαμωκρύο που σιχαίνομαι, ενώ ευθύνη μεγάλη στο μπλέξιμο έχει και αβεβαιότητα των ημερών που δεν μου δίνει το κάτι παραπάνω που χρειάζομαι για να προχωρήσω σε σημαντικές αποφάσεις.

Και να εκεί που χρόνια περίμενα τον Κ. Τουρνά να μας δείξει το δρόμο, μιας και ήρθε το πολυπόθητο για εκείνον 2009.

Αλλά τίποτα, μαλακίες έλεγε κι αυτός όταν ήταν πιτσιρικάς

Και τώρα τι?

Τίποτα, σκάσε και κολύμπα, τι περίμενες μικρέ Θαμνάκο...

Με τις υγείες μας!

Να γίνει τώρα...

... το πόρισμα,

το σπίτι του γλίτσα,  γλύφτη συνήγορου υπεράσπισης,

ο Βωβός και οι λαμογίες του,

η ποινή για τους υπευθυνους της ζαρντινιέρας,

οι 300,

... η barbie και ο καταιγισμός των ελεεινών χριστουγεννιάτικων διαφημίσεων.

Υ.γ. αφήστε ήσυχες τις γαλοπούλες!

.

Πως η πουτάνα γίνεται madam ?

Είχα και έχω έναν πολύ καλό φίλο που έκραζε την συμβία του γιατί ασχολείτο με το blog της και της έσουρνε τα μύρια όσια για το ηλεκτρονικό ημερολόγιο και για τον χρόνο που διέθετε σε αυτό.
Αρχικά το έβρισκε ανούσιο και χάσιμο χρόνου χωρίς κανένα νόημα.

Ο καιρός πέρασε και άλλαξε άποψη και γνώμη, το είδε από εδώ το είδε από εκεί, πήρε πίσω τα μισά από αυτά που της έσερνε, μην ρίξει και τον εγωισμό του, και αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό του blog και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.

Ένα εξαιρετικά όμορφο αισθητικά αποτέλεσμα και πολύ πλούσιο σε θέματα και απόψεις, με γραφή που θα την ζήλευαν αρκετοί bloggers, τα σχόλια καθημερινά αυξάνονται και οι e-φιλίες επίσης. Ο χρόνος που διαθέτει είναι πολύς και τον ευχαριστεί σε βαθμό να ξεχνάει ηθελημένα τους γύρω του παντελώς και να δίνει τον καλύτερο εαυτό του για να δώσει άλλη μία εκπληκτική ανάρτηση ή σχόλιο.

Ένα ωραίο βράδυ λοιπόν μεταξύ μπύρας και μπίρι μπίρι δημιούργησε για λογαριασμό μου το blog που διαβάζετε.
Δειλά δειλά λοιπόν άρχισα κι εγώ να σκέφτομαι φωναχτά και να δίνω το στίγμα μου στη blogσφαιρα.

Ένα άλλο όμορφο βράδυ σχολιάζαμε την κατάσταση που δημιουργείτε στα διάφορα blogs, τι είπε ο ένας, τι απάντησε ο άλλος κλπ. κοινώς blogoκουτσομπολιό.

Κάνοντας ένα σχόλιακι του στυλ… ρε μεγάλε μας έχεις τρελάνει με το τάδε post… πήρα την στενάχωρη απάντηση… ίσα ρε Θαμνάκο που εσύ ανεβάζεις ότι mail σου στέλνουν και νομίζεις πως γράφεις post.

Γλουπ, κατάπια την γλώσσα μου και άλλαξα συζήτηση. Από τότε δεν είπαμε τίποτα πάνω στο θέμα, έχουν περάσει 2 εβδομάδες και εμένα με τρώει, με τρώει η ατάκα του.

Η παραπάνω αληθινή ιστοριούλα με έβαλε σε προβληματισμούς, πως ένας άνθρωπος που πριν από λίγο καιρό κατέκρινε τα blogs και δήλωνε απαξίωση απέναντι τους σε μεγάλο βαθμό τώρα έχει γίνει τρανός blogger και μάλιστα με ισοπεδώνει (έστω και φιλικά) επειδή το δικό μου συγγραφικό ταλέντο είναι μικρότερο ή διαφορετικό από το δικό του.

Για να μην πάει αλλού η σκέψη σας αυτό που θέλω να καταλάβω είναι πως μπορούμε σε χρόνο dt να αλλάζουμε απόψεις και παράλληλα να φτάνουμε σε σημεία τόσο μεγάλης αυτοαναίρεσης ώστε ο ηλίθιος να γίνετε έξυπνος και η πουτάνα madam.

Εύκολα τελικά...

Ο φίλος μου ο Λευτεράκης

Πάντα πίστευα και θα πιστεύω στην φιλία, δυστυχώς για κάποιες στην Ανδρική και μόνο φιλία. Ξέρω πως θα διχάσω κόσμο αλλά από εμάς λείπει το ένα πλευρό…

Οι εμπειρίες μου με έχουν διδάξει πως οι θηλυκές φιλίες δεν είναι σαν τις ανδρικές, έχουν μες τους αυτό το κάτι που εμείς , οι άνδρες, δεν μπορούμε να το δεχθούμε ούτε καν να το σκεφτούμε , αυτό το κάτι είναι η ζήλια και η αμέριστη εμπιστοσύνη.

Εμείς δεν θα ζηλέψουμε ποτέ τον φίλο μας γιατί είναι πιο όμορφος ή γιατί φοράει κολλητό παντελόνι ενώ εγώ δεν μπορώ να φορέσω αφού έχω ένα κώλο σαν την πλατεία Συντάγματος, δεν θα πω μπροστά του, Α!!! τι ωραία που σου πάει το νέο μαλλί και μετά από 2 λεπτά να βγάλω το φτυάρι και να του κάνω τρισάγιο!

Θα του τα πω όλα στη μούρη και θα του κάνω τρισάγιο μπροστά του, ξέροντας πως δεν θα φύγει από την ζωή μου επειδή τον έκραξα ή επειδή δεν του άρεσε ο σχολιασμός μου.
Το πολύ πολύ να μου πει κάνα αι γαμήσου και να ρουφήξει την επόμενη τζούρα φραπέι…

Φιλία ανάμεσα στα 2 φύλα δεν υπάρχει θα με ρωτήσετε?

Υπάρχει, με μια μικρή διαφορά, δεν μπορείς να δεις ποτέ μια γυναίκα σαν αμιγώς καλή φίλη, πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού θα υπάρχει ένα τοσοδούλη ερωτικό έναυσμα που ίσως κάποια στιγμή, ίσως ξαναλέω, έπειτα από ένα καλό μεθύσι ή μετά από μια καυτή συζήτηση (παρηγόρηση) για τον χωρισμό της (του) να γίνει(ς) ο εραστής της μιας νύχτας όπου ξυπνώντας το πρωί ρωτάει ο ένας τον άλλο… πω, πω ρε συ Σούλα τι κάναμε χθες, πω πω τη πατήσαμε σαν έφηβοι! Ίσως η μια νύχτα να φέρει τον απόλυτο έρωτα και την καλύτερη σχέση (γάμο, παιδιά, σκυλιά, γατιά) αλλά αυτό είναι άλλο post.

Όταν ο φίλος μου πάρει τηλέφωνο πως έμεινε από βενζίνη στις 4 τα ξημερώματα στο Ζεφύρι θα είμαι εκεί με το μπιτόνι.

Όταν ο μπαμπάς του φίλου μου είναι στο νοσοκομείο είναι μαζί του και το μυαλό μου και η ψυχή μου και μοιράζομαι την αγωνία του.

Όταν έχω μισό τοστ για να περάσω όλη μου τη μέρα, το μισό του μισού θα είναι δικό του χωρίς να το σκεφτώ.

Όταν δεν έχουμε βρεθεί για βδομάδες ή και για μήνες δεν σημαίνει πως πλέον δεν αγαπιόμαστε, μόλις συναντηθούμε θα είναι σαν να βλέπαμε αγώνα χθες το βράδυ μαζί.

Όταν οι γυναίκες μας δεν αλληλογουστάρονται… απλά ας πρόσεχαν, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα στην δική μας φιλία.

Όταν συντρέχει σημαντικός λόγος και πρέπει να βρεθούμε, θα βρεθούμε και με τις πυτζάμες, χωρίς να έχουμε πάει κομμωτήριο και χωρίς μανικιούρ.

Ο φίλος μου δεν είναι αυτός που μπορώ να του λέω αυτά που απλά δεν μπορώ να πω σε κανέναν άλλο, είναι εκείνος που ξέρω πως πάντα με έχει στην ψυχή του και στην καρδία του ότι και να του συμβαίνει.