1 Φεβρουαρίου

2011

ωραία φέτα!

Πέρασε 1 μήνας και ούτε που μας άγγιξε.
τίποτα.
κανένας μας δεν κατάλαβε πως?

photo: http://www.eyefetch.com

κλεισμένοι όλοι
και
σφίγγει το γμδ.

The Mummy...#1

Σάββατο πρωί και ο Γιάννης είχε μπροστά στο τραπεζάκι του πολλούς λογαριασμούς που προσπαθούσε να τους ταξινομήσει.
Δεν μπορούσε όμως.
Πέρα από την τακτοποίηση έπρεπε να βρει και τουλάχιστον τις ελάχιστες σκαταβολές για τις πληρώσει, όσες δεν είχαν «βαρέσει» μέχρι σήμερα.

Η γυναίκα του περιμένει με χαρά το επόμενο βλαστάρι τους.

Ανησυχούσε πολύ αλλά οι ορμόνες της δεν την άφηναν να το δείξει. Μπορεί και να ήταν & ευτυχισμένη εκτός από γκαστρωμένη.

Ο Γιάννης την καθησύχαζε με όλους τρόπους και με διάφορες «ζουζουνιές», ήξερε πως το οικονομικό τέλος ήταν κοντά παρόλο τις προσπάθειες του να μεταπείσει τις τράπεζες και τους γνωστούς-άγνωστους που δανειζόταν κατά καιρούς.
Μάταια όλα, η μπίλια είχε μπει στο αυλάκι και είχε πάρει την κατηφόρα για τα Καλάβρυτα
Τα τηλέφωνα χτυπούσαν ασταμάτητα, λες και ήταν ο μοναδικός που όφειλε στα φιλικά πιστωτικά ιδρύματα!
Κάθε ντριν ήταν και μια ελπίδα τέλους, μέχρι να δει την οθόνη του τηλεφώνου η καρδία του χτυπούσε βαριά και δυνατά. Σε κάθε «απόκρυψη» έλεγε από μέσα του: να ανοίξει η γη να με καταπιεί…

Το Σάββατο πέρασε με το Γιάννη να κοιτά, να ξανακοιτά τα νούμερα κάνοντας άπειρα σενάρια για το πως θα τα φέρει βόλτα, πως θα κερδίσει λίγο ακόμη χρόνο για να μην βρεθούν στο 2άρι του πεθερού στο Κάτω Τριοβάσαλο.

Δεν του βγαίνει όμως, άκαρπα όλα του τα μαγειρέματα.

Βλέπεις το να μείνεις άνεργος είναι κάτι φυσικό και μπορεί να συμβεί σε όλους, το να μένεις όμως χωρίς δουλεία στην παγκόσμια κρίση δεν είναι και το πιο φυσιολογικό πράγμα που μπορεί να σου τύχει.
Όταν κάνεις μια δουλεία 25 χρόνια δεν μπορείς εύκολα να αλλάξεις επάγγελμα σε μια μέρα, δεν γίνετε από αυτοδημιούργητος μαγαζάτορας να μοιράζεις πίτσες ή πουτάνες με το παπάκι.

Όσο και αν προσπάθησε να εγγυηθεί το μέλλον του μαγαζιού για να κερδίσει χρόνο δεν πέτυχε τίποτα.
Τοίχος.

όλες οι σκέψεις του έφταναν σε μονόδρομο με αδιέξοδο. Και ξανά από την αρχή.


- αχ, να ήμουν μόνος και να τα έγραφα όλα στη παπάρα μου, μονολογούσε.

Ξαφνικά έσκασε η ιδέα, η ιδέα της μεγάλης ντρίπλας!
- Θα σκηνοθετήσω τον θάνατο μου και όλα μου τα χρέη θα εξαφανιστούν μαζί με εμένα!!!
- Θα πάρω την οικογένεια και θα πάω άλλου να ζήσω από την αρχή ξανά χωρίς γαμωλογαριασμούς και τηλέφωνα, χωρίς δικηγόρους και κλητήρες. Θα συνεχίσω την ζωή μου από την αρχή! ?!?

Κλείνοντας την σκέψη του ένιωσε την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι... και έπειτα από πολύ πολύ καιρό κατάφερε και κοιμήθηκε κανονικά.

Το επόμενο πρωί του είπε η καλή του πως καθώς τον χάζευε το βράδυ, ενώ κοιμόταν, εκείνος χαμογελούσε στον ύπνο του και σαν να χουρχούριζε!
Είχε ξυπνήσει με τρελό κέφι και τέτοια χαρά, σαν παιδάκι δημοτικού που θα πάει εκδρομή με τη τάξη.

Το μόνο που του έμενε ήταν να κάνει την ιδέα του πραγματικότητα.
Άρχισε να τακτοποιεί τις σκέψεις του, να καταγράφει κάθε λεπτομέρεια που θα χρειαστεί για να εξαφανίσει τα ίχνη του χωρίς να κινδυνεύσει αυτός και η οικογένεια.
Το είχε πάρει για τα καλά απόφαση, τίποτα δεν θα ανέστειλε το μεγαλόπνοο σχέδιο του. Είχε και τον κατάλληλο άνθρωπο, είχαν γνωριστεί κάποια νύχτα στην Ομόνοια.

Βέβαια κι αυτός χρήμα ήθελε για να τον τακτοποιήσει αλλά αυτά θα τα έβρισκε, θα πουλούσε κάτι “όργανα” ...

υ.γ. μάλλον θα έχει και συνέχεια!

.

Κατς δε φλεημ, νέε μου!

Κάτσε τώρα εσύ και σήκωνε λάβαρα και σημαίες. Κάνε τις επαναστάσεις σου και περίμενε πως κάτι θα αλλάξει.

Αγωνίσου για το καλύτερο αύριο πιστεύοντας πως μπορεί να έρθει.

Οι νέοι, λένε, είναι αυτοί που μπορούν αν αλλάξουν το μέλλον της χώρας.

Πως όμως θα αλλάξει όταν η αυστηρή επιλογή ανάμεσα σε Κωστογιωργάκηδες είναι επιτακτική.

Οι νέοι κάνουν αποχή, πάνε για μπάνιο, για φραπέι, για x-Box.
Βλέπουν πιο μακριά από τα σύνορα και ονειρεύονται ένα χαμογελαστό αύριο.
Καταθέτουν τις ελπίδες τους για να ανασάνουν φρέσκο αέρα.

Οι νέοι όμως δεν αποφασίζουν για την τύχη τους, η τύχη τους βρίσκεται στα χέρια των παππούδων!

Αυτών που είναι πάνω από 70 χρονών, αυτών που έζησαν την κατοχή, τον εμφύλιο, τη χούντα, τη μεταπολίτευση, τη άναρχη οικοδόμηση της Αθήνας, την ερήμωση της επαρχίας.
Αυτών που έπιναν από τα κατσίκια γάλα με ζυμωτό ψωμί, που μύρισαν τη τομάτα και είχε άρωμα, έφαγαν φρούτα με γεύση και αγόραζαν τα τσιγάρα χύμα, κοιμόντουσταν με ξεκλείδωτη πόρτα και κλωτούσαν το τόπι στους χωματόδρομους.


Η μεγαλύτερη ομάδα ψηφοφόρων της χώρας μας ανήκει στη τρίτη ηλικία, κοντά στα 2.000.000 άνθρωποι που ορίζουν το αύριο αυτού του τόπου είναι πάνω από 70 χρονών!



Πιάστο αυγό και κούρευτο…


.

Συνδυασμοί...

Ξεκίνησαν οι μέρες, οι μέρες που δεν έχουν και πολλά να σου πουν. Τις ξέρεις, τις ζεις τακτικά, σχεδόν καθημερινά.
Δεν είναι και εύκολο να τους ξεφύγεις, σε κυνηγούν. Τρέχουν ξωπίσω σου σα να τους χρωστάς ακόμη και την ανάσα σου.

Υπάρχουν και τα βράδια, αυτά που κυλούν γρήγορα μα νωχελικά. Βράδια που η νύχτα δεν τα φτάνει και το κάθε φως τα καταστρέφει. Τα βράδια μου φωτίζουν το μυαλό για την επόμενη ημέρα.

Πρέπει να βρω κάτι ώστε τα βράδια μου να γεμίζω το ταμείο της ψυχής μου, προσδοκώντας την εσωτερική μου ανάταση…

...καλό θα ήταν να κάνω μια μικρή οπισθοχώρηση σε κάποια "θέλω" μου. Να τους δώσω μια "έκπτωση", μήπως και με τη στέρηση γίνω πιο σκληρός.

Μια ευκαιρία...

...να μείνω ζωντανός, να χειροκροτώ σα παιδάκι στο τσίρκο και να κάνω υπομονή για τη επόμενη ημέρα ξέροντας πως το ταξίδι που πηγαίνω ακούγοντας το ηχογραφημένο κύμα του καλοκαιριού θα το ρουφήξει το χαλασμένο μου μαγνητόφωνο..

.

Παλία ήταν, θυμάσαι?

Έχω ανοικτά τα παράθυρα και πληκτρολογώ με στάχτη πάνω στα πλήκτρα...

...γύρισα με αρκετές φωτογραφίες αλλά τελικά είναι κοινότυπες, παιδάκια, κουβαδάκια, παραλία, θάλασσα!

λίγες τελικά αξίζουν για ανάμηνηση...

...για κάτι που δεν θα ξαναδούμε.

Πειραιάς 22.8.2009, 19:45

* Πόσο μα πόσο???

.

Η κα Μαίρη και το φίδι.

Ακούγεται σαν ιστορία του φίλου μας Καραγκιόζη αλλά δεν...

Οι ημέρες της «κρίσης» περνούν δίπλα μας, νωχελικά για άλλους και νοερά για κάποιους άλλους.

Ακούμε διάφορα να συμβαίνουν, απολύσεις, μειώσεις ωραρίων, αναδουλειά, λουκέτα, κανόνια, σφραγίσματα επιταγών, δηλώσεις, παπαραλογίες, ανευθυνότητα και άλλα πολλά που εμάς τους Έλληνες δεν μας ξενίζουν.

Έχουμε συνηθίσει να μας παπαριάζουν και να μας δίνουν υποσχέσεις χωρίς εκπλήρωση.
Όλοι μας λίγο ή πολύ έχουμε ταρακουνηθεί, έχουμε συζητήσει το θέμα.
Άλλοι πάλι έχουν βρει και κάποιες πιθανές λύσεις για το αν χτυπήσει και την δική τους πόρτα.

Σήμερα και μετά από 3 χρόνια στην ίδια εργασία, άκουσα και ένιωσα την ουσία της λέξης «κρίση».
Όχι και πολύ τακτικά κατεβαίνω στην παραγωγή είτε για να παραλάβω κανά φορτίο ή για να φάω το γαμωσάντουιτς του «μηχανήματος».

Πάντα χαιρετάω τον κόσμο που είναι στις μηχανές και ξεκουφαίνεται από τον θόρυβο και όχι μόνο…

Η χαιρετούρα μου δεν είναι ποτέ τυπική, (έχουμε πει είμαι χαμογελαστός άνθρωπας) μπορεί να είμαι σε θέση γραφείου αλλά ξέρω πολύ καλά τι ζόρια τραβάνε και πόσο κουράζονται. (δεν γεννήθηκα σε γραφείο!!! αλλά στο Έλενα).

Τους τελευταίους μήνες έβλεπα διάφορα «παράξενα» που με έκαναν να ανασκουμπωθώ, κλειστά τα φώτα το μεσημέρι, κλειστή η μεγάλη μηχανή, μείωση στη 3η βάρδια, άδειες παλέτες και λιγότεροι πακιστανοινδοί…

Πέρα από την χαμογελαστή καλημέρα μας και τα εύκολα: τι κάνουν τα παιδάκια σου, πόσα γκολ φάγατε πάλι βαζελάκια, πως πέρασες το ΣΚ? Κλπ. Κλπ.
Ποτέ δεν μιλούσαμε για δουλειά και ιδιαίτερα το πώς πάνε οι πωλήσεις μας.
Σήμερα, βλέποντας με η κα Μαίρη, 44 ετών με 2 παιδιά, έτρεξε να με ρωτήσει με μια απίστευτη αγωνία ζωγραφισμένη στο κουρασμένο πρόσωπο της.

Θάμνο…
τι κάνεις αγόρι μου?

Παραγγελίες έχετε για αυτό το μήνα?
Θα δουλέψουν οι μηχανές?
Πως τα βλέπεις ρε συ θα κλείσουμε, ήδη έδιωξε τους μισούς Πακιστανοινδούς.

Η αλήθεια δεν θα της άρεσε και γι΄ αυτό την κράτησα για εμένα και το exl μου.

Μια αλήθεια που με/μας πλησιάζει.???

Φίδια με ζώσανε και δεν με αφήνουν, δεν μπορώ ακόμη να ξεχάσω το βλέμμα της!!!

Καλή σας όρεξη...

Εργασία και Χαρά!

Χρειάζομαι άμεσα κάποια παραπάνω χρήματα και άρχισα να σκέφτομαι πώς θα καταφέρω να τα μαζέψω, είναι και δύσκολες εποχές, πολύ δύσκολες μάλλον, άστα να πάνε.

Στις σκέψεις μου πέρασαν και οι διάφορες-διαφορετικές εργασίες που έχω κάνει και θυμήθηκα τα απίστευτα!

Βγάζω το χαρτζιλίκι μου από πολύ μικρός, τότε μας άφηναν βλέπεις να βολτάρουμε χωρίς να κινδυνεύουμε, οπότε υπήρχε η ευκαιρία να «τσιμπάς» το κάτι τις με ποικίλους τρόπους.

Τα πρώτα φραγκάκια μου τα έβγαλα κάνοντας εξυπηρετήσεις στις κυρίες που έραβε η Μαμά, βοηθούσα να πλύνουμε τα παντζούρια, να φέρουμε τα ψώνια από τη λαϊκή και άλλα μικρόθελήματα.

Κοντά στα Χριστούγεννα και στην ηλικία των 12 το επιχειρηματικό μου μυαλό απογειώθηκε... έπρηζα τον Πατέρα και μου έφερνε κόντρα πλακέ Θαλάσσης, καθότι ξυλουργός στο επάγγελμα, πήγαινα στην αγαπημένη μου κυρία Ειρήνη (η βιβλιοπώλης της γειτονιάς μας) και αγόραζα ημερολόγια, στη συνέχεια έκανα ξεπατικοτούρα διάφορες catoonοφατσες (Μίκυ, Αστερίξ κ.α.) τις ζωγράφιζα κολλούσα και το ημερολόγιο και τσούπ, πόρτα πόρτα ζάλιζα τους γειτόνους και τσάκωνα το 200δραχμο.

Αυτή η δουλεία συνεχίστηκε μέχρι που άρχιζα να βγάζω το λεγόμενο ποντικομούστακο και ντρεπόμουν!

Την ίδια χρονική στιγμή αρκετά απογεύματα μας μάζευε από την πλατεία ο κυρ Νίκος, ο κυρ Νίκος είχε εργαστήριο ζαχαροπλαστικής!!!

Πηγαίναμε λοιπόν 5-6 πιτσιρικάδες και βάζαμε αποξηραμένα κοτσανάκια στα ζωγραφιστά marsmallow που ήταν σε λαμαρίνες, 5 δραχμές η λαμαρίνα. Τρελή κονόμα για να φτάσεις το εκατοστάρικο δούλευες 4 ώρες.

Τους καλούς… μας φώναζε και το Πάσχα όπου φτιάχναμε τα σοκολατένια αυγά.
Την πρώτη μου εξαγωγή δοντιού την έκανα στα 14!!! Το γιατί είναι ολοφάνερο.

Την επόμενη χρονιά πήγαινα τα ΣΚ και έκανα τον βοηθό σε ένα τύπο που τοποθετούσε τέντες, δουλεία για γερά στομάχια.
Πάνω στην σκάλα πατώντας στο κάγκελο από το μπαλκόνι και να τρυπάς το ταβάνι για να περάσεις στριφόνια, και ο Χάρος να σου χαμογελά σε κάθε κλώτσημα του τρυπανιού.
Ωραία εμπειρία και καλά λεφτά για τότες, μέχρι που ο τύπος χώρισε και έγινε πρεζάκιας.

Το καλοκαιράκι ήταν πάντα αυτό που μου έδινε τη καλύτερη μπάζα μιας και υπήρχε χρόνος περισσότερος και όρεξη επίσης.

Ξεκινάω λοιπόν σε ένα εστιατόριο με την ειδικότητα του ΑΝΤΕΦΕΡ.

Για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για τον μαλάκα που κάνει τα πάντα, άντε φέρε εκείνο, άντε φέρε τα άλλο, άντε να σκουπίσεις, άντε να πας τα σκουπίδια κ.ο.κ.
7.30-15.30 με 800 δραχμές την ημέρα παρακαλώ!!!

ΣΚ ελεύθερο με 5.000 χιλιάρικα στη τσέπα και ταξίδια με μοτοποδήλατο piaggio 50αρι, 2 ωρίτσες περίπου μέχρι τη Λούτσα… που πλέον την αποκαλούν μόνο Άρτεμις!!! Χα

Το επόμενο χειμώνα τα βράδια μου πήγαινα στη ταβέρνα για λίγες ώρες, υποτίθεται πως διάβαζα κιόλας, εκεί με βάπτισαν βοηθό σερβιτόρου, ο Θεός να το κάνει αλλά το χαρτζιλίκι μου έβγαινε.

Επόμενο καλοκαίρι (τσόντα) σε μια αποθήκη με είδη εστίασης, πολύ κουβάλημα μα πολύ κουβάλημα, σε ένα 3όροφο υπόγειο parking με καρότσι να βγάζω παραγγελίες και να τις φορτώνω στα φορτηγά. Τσόντα σας λέω αλλά ήρθαν και οι πρώτες μου διακοπές στην Αμοργό με camping, άξιζε ο ιδρώτας.

Παιδί λυκείου πλέον και οι ανάγκες μεγάλωσαν, κατέβαινα καθημερινά στη πλατεία Κλαυθμώνος όπου έπαιρνα από έναν απατεώνα έτοιμα ημερολόγια τυπωμένα και τα πουλούσα πόρτα πόρτα λέγοντας το παραμύθι πως είμαι μαθητής από την γειτονιά και μαζεύουμε χρήματα για την εκδρομή μας, μούσι τρελό, 600 δραχμές το ημερολόγιο, 300 ο απατεώνας 300 εμείς.

Έτσι μάζεψα τα πρώτα 150.000 χιλιάρικα για να πάρω παπί. Τόσο έκανε τότε καινούριο!
Είχα κάνει το ρεκόρ του γραφείου, κατάφερα να πουλήσω 35 ημερολόγια απόγευμα στην Ιπποκράτους!!!
Σημ. κανείς δεν άνοιγε ούτε ανοίγει την πόρτα του σε πλασιέ στο Κέντρο και ιδιαίτερα αφού έχει βραδιάσει.





Παπί δεν πήρα ποτέ όμως μιας και ο πατέρας είχε πει: μάζεψε εσύ τα λεφτά και μετά θα πάμε να το πάρουμε μαζί… μαζί πήγαμε αλλά δεν… «εγώ υπογραφή για το θάνατο σου δε βάζω»…


Κάτι ξεχνάω, κάτι ξεχνάω… το Ευριπίδης.
Ο Ευριπίδης είχε ένα μικρό βίντεο κλαμπ, ήταν το ’87 που η VHS ταινίες είχαν μπει για τα καλά στη ζωή μας, βλέπαμε 5 ταινίες σερί, από God father μέχρι Ρόδα τσάντα και κοπάνα!
Λοιπόν τα απογεύματα κρατούσα το μαγαζί, και τα ΣΚ έκανα το βοηθό ηλεκτρολόγου ( Ο Ευριπίδης ήταν ηλεκτρολόγος με μαγαζί στο Κολωνάκι) εκτός από βιδεοκλουμπατζής.



Το τι τσόντα είχα δει δεν περιγράφετε αλλά και το τι άβουλα όντα είδα στην παραπάνω περιοχή πάλι δεν περιγράφετε. Να σε φωνάζουν για να αλλάξεις μια λάμπα και να τσιμπάς και ένα 500άρικο για πορτοκαλάδα.
Γύριζα σπίτι και ρωτούσα το Πατέρα, μα καλά ρε Μπαμπά αυτοί οι πλούσιοι ούτε μια λάμπα δεν μπορούν να αλλάξουν? (δεν ήξερα, δεν ρώταγα?)

Σχεδόν πριν κλείσω τα 17 κρατούσα από τις 17:00 μέχρι τις 01:00 το απόλυτο μαγαζί! Το Las Vegas!

Μπιλιάρδα, ηλεκτρονικά, φλίπερ και παράνομα φρουτάκια.

Τα στάνταρ άλλαξαν αφού το επάγγελμα ήταν επικίνδυνο, 5.000 το βράδυ αλλά αν έμπαινε μέσα «τσεός» πήγαινες αυτόφωρο.
Εκεί είδα τις περισσότερες κατσαρίδες ever, τεράστιες και πάρα πολλές, στο υπόγειο επικρατούσε η απίστευτη μπίχλα και βρώμα. Να σκεφτείτε πως ήταν καλύτερα να κατουράς στο τοίχο παρά στην τουαλέτα!

Είδα να καταστρέφονται οικογένειες από το τζόγο, έμαθα πώς να παραδίδω "πάντα" σωστά το ταμείο και πώς να γλυτώνω το αυτόφωρο.

Κατάφερα να ξαναμαζέψω χρήματα για το πολυπόθητο παπί αλλά ο Πατέρας αγέρωχος, υπογραφή πάλι δεν έβαλε.
Μου τράβηξε και μια ψαλιδιά στο μαλλί πριν τη πρώτη και απίστευτη συναυλία των Iron Maiden και στη σχέση μας ήρθε η απόλυτη ανατροπή. Το χωρίς παπί δεν με πείραξε για άλλη μια φορά αλλά να μην μπορώ να κάνω headbanging ήταν ασυγχώρητο.

Έκτοτε κούρευα το κεφάλι σαν πεζοναύτης (flat top) στο γνωστό τότε κουρέα με το ψευδώνυμο Πεζοναύτης σε μια στοά στου Ψειρή. Χάλια τελείως η φάτσα μου, σχεδόν ξυρισμένο κεφάλι και με μια μύτη σαν του Ζεραρ ντε Παρτιέ!

Το λύκειο έφτασε στο τέλος του και μεσολάβησε μια χρονιά και για να πάω να φυλάξω τα σύνορα. Αυτό το διάστημα με έπιασε η καλλιτεχνική μου αναζήτηση και έγινα ΖΩ.Μ.Ε.

(Ζωγράφος Μεγάλων Επιφανειών). Για τους πολλούς μπογιατζής!

Άλλη τρελή τσόντα! Πινέλο έπιασα μετά από 1 χρόνο, συνέχεια έτριβα παράθυρα, πόρτες και πατώματα.
Wex in-wex out, έκανα κάτι ώμους & χέρια μοναδικά, αντί να βγάζω μύξες πράσινες έβγαιναν μπαλάκια στόκου με βελατούρα σατινέ!

Κουβαλούσα το ότι υπήρχε, έστηνα σκαλωσιές, και είχα μάστορα!
Ο μάστορας, φοβερή ανεπανάληπτη μορφή. Κοντούλης αδύνατος με μπάκιτσα, γαμψή μύτη, άσπρα μαλλιά, λίγα δόντια και πάντοτε το νυχάκι στο δαχτυλάκι 2 πόντους μήκος. Το δε παντελόνι του στεκόταν σε κάποιο κόκαλο ανάμεσα στα γόνατα και τους γοφούς.
Όταν είχε κρύο μέσα το αμάξι ήταν φίσκα με μισοάδεια μπουκάλια τσέπης από κονιάκ*** και με το μόλις ζέσταινε λίγο, έπινε μπίρα, πολύ μπίρα. Ποτέ δεν τον είδα να πίνει νερό!



Γενάρης ήταν που την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια, αφού έβαψα τα κάγκελα του 5ου ορόφου πάνω σε σκαλωσιά με τέτοιο ψωλόκρυο που μελάνιαζαν τα χέρια μου.




Έχω και συνέχεια αλλά δεν ξέρω πότε θα τη γράψω, όπως δεν ξέρω και που θα βρω τα χρήματα που χρειάζομαι…

Βρήκα το δρόμο μου, τελικά θα πάω για ψήφο

Έπειτα από σκέψη ώριμη και αναλυτική κατέληξα στην ψήφο μου προκειμένου να μην "αποχύσω" και πάει στράφι τέτοιος ψήφος, καθοριστικός και μοναδικός.



Ίσως, ίσως αν στείλουμε αντίστοιχους ανθρώπους στη βουλή να δούμε μια πραγματική δημοκρατία ή έστω μια ειλικρινή αντιμετώπιση.



Πραγματικά το σκέφτηκα... πόσο πιο χάλια θα μπορούσε να τα κάνει ο ΚΑΤΜΑΝ σε σχέση με τον ΦΑΓΑΜΑΝ?

















Ακούστε την ομιλία καθώς και τα συνθήματα που "κολάζουν"!!!









:)
:)
:)

Η λύση στα προβήματα μας ως Ελληνες...

Επιτέλους βρέθηκε η ΜΕΣΗ ΛΥΣΗ για τα προβλήματα μας στην Ελλαδίτσα μας.

Εμ, δεν έιναι τυχαίο που έιμαστε οι άρχοντες της πατέντας... αν έφερνε και λίγο στην Αλέκα και τον Αλέκο θα ήταν όλοι ευτυχεσμένοι!

Αποχή όλοι από τις Ευρωεκλογές!

υ.γ. Εγώ δεν παώ να ψηφίσω, ούτως η άλλως αυτοί θα βγούν.




.

Οι επιτυχίες συνεχίζονται!!!!

Δεν έχω λόγια για να μπορέσω να σας παρουσιάσω την νέα μεγάλη επιτυχία του Ελληνικού 5γράμμου!!!




Πρόκειται για την υπέροχη-μοναδική-εκρηκτική αηδό Έφη Σαρρή!!

Οι στίχοι δικοί σας και το link στο τέλος για όσους είναι πιο τολμηροί....







Αγάπησα Αφρικανό
Που είχε έρθει με κανό
Από τη Μαύρη Ήπειρο
Τον είδα σε μια λαϊκή
Και τότε ήμουνα λευκή
Σα φέτα από την Ήπειρο

Αφρικανέ Αφρικανέ
Θέλεις να κάνουμε κονέ;

Αγάπησα Αφρικανό
Και σε υπόγειο σκοτεινό
Με πήγε αξημέρωτα
Πάνω σε στοίβες DVD
Και σε παράνομα CD
Κάναμε οι δυό μας έρωτα

Αφρικανέ Αφρικανέ
Σε σημειώνω στο καρνέ

Αγάπησα Αφρικανό
Μα έφευγε κάθε πρωινό
Και μόνη μου βαριόμουνα
Έφτιαχνα τότε το μαλλί
Και μ' άλλους μαύρους η τρελή
Άρχισα και πηδιόμουνα

Αφρικανέ Αφρικανέ
Μου φαίνεσαι πολύ ξενέ

Αγάπησα Αφρικανό
Και μ' έπιασε μ' ένα τεκνό
Τον κολλητό το φίλο του
Και τώρα το ομολογώ
Είμαι Αφρικανή κι εγώ
Απ' το πολύ το ξύλο του

Αφρικανέ Αφρικανέ
Τη μούρη μου κανες πανέ


http://www.youtube.com/watch?v=x-M02AzTl0g




Οταν έχεις έμπνευση γράφεις στίχους με νόημα, βάθος, πάθος και άνθος (αραβοσίτου)! φυσικά μιλάμε για στίχους που βγήκαν από προσωπιικές της εμπειρίες και προσωπική εργασία...


.

Αιμοδοσία ΤΩΡΑ ή Παραμύθι για Εύκολους αναγνώστες...

Υπάρχει ένα παλικάρι 28 ετών στον Ευαγγελισμό που χρειάζεται 40 φιάλες αίμα.

Σοβαρό ατύχημα με μηχανή, έχουν πειραχτεί ζωτικά όργανα.

Τα στοιχεία είναι: Μερισιώτης Βαγγέλης, Ευαγγελισμός ΜΕΘ2, ώρες 8.30-14.00 και 15.00-19.00.

Χρειάζεται να κάνει μεταμόσχευση συκωτιού και πρέπει να βρούμε αίμα αποκλειστικά ομάδας 'Ο αρνητικό'.

Βεβαίως μπορείτε να δώσετε αίμα σε οποιοδήποτε νοσοκομείο και να αναφέρετε το όνομα του ασθενή και το επείγον της κατάστασης του.

Επίσης δεν χρειάζεται να είστε στην ίδια ομάδα αίματος, αρκεί να δώσετε αίμα και το νοσοκομείο κάνει την αντικατάσταση στην τράπεζα αίματος.

Εάν μπορείτε ανακοινώστε το διότι έχει ζωή μία με δύο εβδομάδες.

ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ Γ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ
ΤΗΛ-ΦΑΞ : 26210-35638 ΚΙΝ: 6944 434 559

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ Π Α Ν Τ Ο Υ.. 1 ΛΕΠΤΟ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΤΕ.

χα

χα

χα

τι ωραίο μέσο επικοινωνίας το Internet!!! Υπέροχο, δεν συμφωνείτε.

το παραπάνω μου το έστειλαν σήμερα και οι σκέψεις μου ήταν γρήγορες και άμεσες, είμαι εθελοντής αιμοδότης και οδηγώ μηχανή. Οπότε κατευθείαν σκέφτηκα να πάω να δώσω αίμα και να κάνω το παραπάνω post προκειμένου να σωθεί το παλικάρι..

κ εδώ αρχίζει το θέμα μου, ψάχνοντας να βρω και μια φωτό για να το συνοδεύσω... διαβάζω την ίδια παράκληση με τα ίδια στοιχεία με ημερομηνία πριν 2 μήνες για έναν άνθρωπο που ζει δεν ζει για 1-2 εβδομάδες, έχοντας διαφορετικά στοιχειά επικοινωνίας!!!

τα προηγούμενα στοιχεία εδώ...

http://pressonice.blogspot.com/2009/02/blog-post_497.html

Ψάχνοντας ακόμη περισσότερο βρήκα πως το mail ήδη αναγνωρίζεται ως spam και δεν αληθεύει.

http://press-gr.blogspot.com/2009/05/x_04.html

Άραγε έζησε 2 μήνες και χρειάζεται πάλι 40 μπουκάλες αίμα? μμμμ

άργησε να μου έρθει το mail?

μας κοροϊδεύουν έτσι απλά?

να ξαναπιστέψω κάτι αντίστοιχο?

να κάνει η μάνα?

Δεν μπήκα καν στο κόπο να επαληθεύσω τα στοιχεία στα τηλέφωνα που μου δίνουν, μιας και πολύ απλά μπορεί κάποιος να συνεχίσει να λέει ψέμματα.

Έχω χρειαστεί αίμα στο παρελθόν και εγώ και το παιδί μου και όπως προείπα είμαι εθελοντής αιμοδότης από το 1993, θεωρώ πολύ σημαντικό να μπορείς σε 15 λεπτάκια να σώσεις μια ζωή ή έστω να προσπαθήσεις.

Ακόμη θεωρώ πως δεν πρέπει κανείς να παίζει - κοροϊδεύει - εκμεταλλεύεται τέτοιες καταστάσεις για προσωπικό του όφελος ή κέρδος.

Ευτυχώς αν προσωπικά ή και μέχρι πρώτου βαθμού συγγένειας χρειαστούμε αίμα λόγω εθελοντισμού δεν θα χρειαστώ παράκληση και παρακάλια.

Γίνετε όλοι εθελοντές αύριο, δεν θα σώσετε μόνο τον συνάνθρωπό σας αλλά, αχρείαστο να είναι, θα σας δοθεί με μίας όταν το θελήσετε.!!!

με τις υγείες μας!!!

update σε χρόνο dt: κάποιος πιο σοφός το έψαξε για εμάς.... και για φαντάσου πρόκειται για ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑΤΙΚΗ φάρσα του 2004

http://les-malakies.blogspot.com/2009/04/zouglagr.html

Ηρθε, ακούμπησε & έφυγε...

Πάσχα στο χωριό, Χριστούγεννα στην πόλη... λένε οι παλιοί.



Κι αν δεν έχεις χωριό ρε φίλε? που θα γιορτάσεις το Πάσκα? στο πεζοδρόμιο ή στη ταράτσα?


Δίνω τόπο στο ρητό καθώς παρατήρησα ποσοί "χωριάτες" έφυγαν, 1.000.000 αυτοκίνητα πέρασαν τα διόδια!!!



Σκέψου και αυτούς που δεν πέρασαν γιατί γουστάρουν να πηγαίνουν από τον παράδρομο!



Με ένα μέσο όρο 2+ σε κάθε αυτοκίνητο, μετακόμισε η μισή και, Αθήνα στο "χωριό".


Τι όμορφα που ήταν αυτές οι ημέρες στην πόλη μας, έκανες τα πάντα σε πραγματικούς χρόνους, δεν είχε φασαρία, κόρνες και νεύρα



Οι εικόνες είναι μοναδικές,
τύπος με 15κιλο αρνάκι να προσπαθεί να το δέσει στη πίσω θέση από την βέσπα!

Λύσσα στα S.M. για την αγορά των μη νηστίσιμων εδεσμάτων του Πασκαλινού τραπεζιού.

Παππούς που πριν αγοράσει το αρνί, του έκανε personal interview κοιτώντας το στα δόντια από τα 5 εκατοστά, το τσιμπούσε, το πίεζε....

Χασάπης με ποδιά κόκκινη μέσα στην άλαλα, με χέρια σφάχτη και η κυριούλα να τον ρωτάει αν μπορεί να πάει σπίτι της να της δέσει το "θέμα" στη σούβλα.!

Ντάνες με άπειρα σοκολατένια αυγά που θα λιώσουν πάλι για να πωληθούν του χρόνου ή από Σεπτέμβριο σε άλλη συσκευσία.!

Παιγνίδια μαλακισμένα με δώρο τη λαμπάδα.

Λαμπάδες με δώρο μαλακισμένα παιγνίδια

Ευχαρίστως πάρκαρες ρυμουλκό μετά ρυμουλκουμένου στο στενάκι μας.

Το αδιαχώρητο σε όλα τα κομμωτήρια το Μ. Σάββατο, μη και μας βρει ο Jesus αχτένιστες ή το κοκορετσάκι μας κάνει παράπονα.

Γλύτσιασμένα δάκτυλα με γαλλικό μανικιούρ και μπιχλιμπίδι να κρέμεται κουδουνίζον.

Χριστιανοί που τρέχανε στις 23:57 να προλάβουν την μαγική στιγμή.




...


...& βεβαίως απίστευτοι, οργισμένοι, θυμωμένοι, ανεγκέφαλοι, μαλάκες, καραγκιόζηδες, ηλίθιοι... (μπορείς να προσθέσεις ότι να' ναι)...

...ΟΔΗΓΟΙ που βρήκαν άδειους δρόμους και θυμήθηκαν την μακρινή σχέση που είχαν με τον Nίκι Λάουντα.




Το τι είδαν τα ματάκια μου αυτές της ημέρες στην άδεια Αθήνα, δεν λέγετε, είναι απερίγραπτο και μάταιο.





Προσπάθησα να το κατανοήσω αλλά δεν μου έκανε το χατήρι το μυαλό μου, δεν.


Μακάρι όλοι αυτοί να "έπαιζαν" μόνο την δική τους ζωή και να επέλεγαν με τον τρόπο τους το τέλος τους, δυστυχώς παίρνουν μαζί τους και ζωές που δεν ήθελαν να φύγουν νωρίς...


μ' ακούς μαλάκα!











υ.γ. Ξέχασα να σας πως τις ολόψυχες εύχες μου για υγεία και χαμόγελο...

.

Τηλεφώνα μου να σου πω...

έλεγε, για τους πιο παλιούς η Μαίρη Μιλιαρέση.

Πλέον υπάρχουν τα "καταπληκτικά" τηλεφωνικά κέντρα που καλώντας τους σε συνδέουν με τον αριθμό που ζητάς... πάντα με το αζημίωτο βέβαια.

Να μια λύση που θα μας γλυτώσει από τις υπέρογκες χρεώσεις και πιθανόν να βάλει στη θέση τους αυτούς που μας καταδιώκουν με διαφημίσεις και σποτάκια και άλλα πολλά παπαράκια!!!

Το 11880 και γενικά όλες αυτές οι υπηρεσίες μας προσφέρουν την υπηρεσία σύνδεσης με έναν αριθμό.
Είναι μια υπηρεσία που την προβάλλουν γιατί εμείς χρεωνόμαστε τα κερατά μας ενώ αυτοί κερδίζουν. Ουσιαστικά μας πιάνουν κορόιδα και το προβάλλουν σαν παρεχόμενη υπηρεσία. Ήρθε η ώρα να τους κοροϊδεύουμε εμείς!!! :)))

Από σταθερό τηλέφωνο καλούμε το 210 1188000 που αν έχουμε εναλλακτικό πάροχο με δωρεάν σταθερά δεν χρεωνόμαστε αν όχι την χρεωνόμαστε σαν αστική, και τους λέμε με συνδέετε στο 69 τάδε? και σου λένε "Ευχαριστούμε σας ενημερώνουμε ότι η χρέωση συνεχίζεται" Η οποία δεν συνεχίζεται ποτέ!

Τώρα δεν προτιμάτε το 11880? Σας έχω κι άλλα.

210 1188800 ΟΤΕ
210 1185000 VIVODI
210 1183300 Vodafone
210 1182100 Δεν την ξέρει η μάνα της

Ουσιαστικά αυτό που κάνουμε είναι:
210 + υπηρεσία + 00
Οι εταιρείες αυτές ψοφάνε να τους καλέσουμε να μας συνδέσουν και να χρεωνόμαστε υποτίθεται. Ιδίως κάτι μικρές σας το 11821

Θέλετε κι άλλα? Σας έχω.

Οι πενταψήφιοι αριθμοί έγιναν για να υπερχρεωνόμαστε. π.χ. το 14944 τηλεπληροφορίες ΟΤΕ (φαρμακεία νοσοκομεία οπαπ κλπ)
Σας έχω ένα ενδεικτικό πινακάκι με αυτούς τους αριθμούς κλήσης.

14744 Αποτελέσματα Παιχνιδιού "ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ" 210 1474400
14844 Ώρα Ελλάδος 210 1484400
14944 Εφημερεύοντα Νοσοκομεία, Φαρμακεία, Ιατροί (Αττικής, Θεσ/κης, Πατρών, Κρήτης, Θεσσαλίας,Μυτιλήνης) Δρομολόγια: Πλοίων, Ολυμπιακών Αερογραμμών ΑEGEAN, OΣΕ, ΚΤΕΛ,Προαστιακού Αποτελέσματα: SUPER 3, EXTRA 5, ΤΖΟΚΕΡ - ΛΟΤΤΟ - ΠΡΟΤΟ - ΠΡΟΠΟ - ΠΡΟΠΟ Γκόλ, Εθνικό - Λαϊκό Λαχείο / Ιππόδρομος Ζώδια & Συνταγές (από τη Μαρία Λόη) Δελτίο καιρού Ελλάδος & Ατμοσφαιρική Ρύπανση Αττικής ΚΤΕΟ (Αθηνών, Θεσ/κης, Πατρών), Διανυκτερεύοντα Βενζινάδικα Αττική) 210 1494400

Γενικά ότι πενταψήφιο αριθμό ξέρετε ισχύει το 210 + αριθμός + 00
Αυτά μόνο από σταθερό από κινητό δεν έχω δοκιμάσει ακόμα.

Άντε και καλές κλήσεις χωρίς να χρεώνεστε!

NEO!!!
Καλέστε 210 11889 00 και ζητήστε σύνδεση με κινητά ή σταθερά εξωτερικού προς όλον τον κόσμο!!!

Πράξη & Πράξεις....

ΑΚΟΥΣΑΤΕ... ΑΚΟΥΣΑΤΕ...

Από τον ερχόμενο Σεπτέμβρη θα χαρίζουν σε όλα τα παιδιά της 1ης γυμνασίου από ένα laptop!!!

Ω, τρισμέγιστε κυβερνώντα, τι δώρο είναι αυτό, τι μεγαλεία, τι πρόοδος.

μας αφήσατε και πάλι άφωνους!!!

και πάνω από όλα τρελή μεταρρύθμιση, τα 13χρονα θα παίρνουν το φορητό τους υπολογιστή και θα κάθονται μέσα στις γνωστές μας αίθουσες:

χωρίς θέρμανση,

με σπασμένα τζάμια,

χωρίς τους κατάλληλους δασκάλους,

χωρίς ευανάγνωστα και κατανοητά βιβλία,

με τρομερές ελλείψεις,
χωρίς γνώσεις,
χωρίς ιδανικά,
χωρίς παιδεία!!!

Καταπληκτικό το σχέδιο, αλίμονο βέβαια στους γονείς που δεν σκαμπάζουν τι θα πει copy paste και alt-control-delete. Ασε δε που θα έχουν και wi-fi σύνδεση μέσα στα σχολεία!!! μπουχα χαχα χα :)))

μιλάμε για το υπερτεράστιο και εκλπηκτικότεροτερο wanna be ανακοινωθέν ever.

ο καθένας μας μπορεί να σκεφτεί τι άλλο, πέρα από την γνώση που θα παρέχει το "εργαλείο", θα μπορούν να κάνουν οι μαθητές!

Το πως θα το μεταφέρουν δεν σκέφτηκαν ακόμη, γιατί ο 14ος που ήταν πέρυσι στην 1η δεν θα έχει λάπι τόπι και θα γίνονται κάτι φέρμες έξω από τη καγκελόπορτα που θα τρέχουν και δεν θα φτάνουν. και μετά θα πηγαίνουν σπίτι και θα λένε: μπαμπά μου κλέψανε το πι σι!!

Εδώ ο άλλος μαχαίρωσε την πιτσιρικά για ένα κινητό και 20 γιούρια, φαντάσου τι θα κάνουν για το "μηχανάκι" των 500 ευρώ! Ταξικός πόλεμος σας λέω...

Επίσης θυμάμαι την κλασική ταμπέλα "ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 17 ΕΤΩΝ" που υπήρχε στα τότε φλιμπεράδικα και δεν μας άφηναν να παίζουμε Pac-man & Wonder Boy.

Μάλλον ήταν παιχνίδια του σατανά έκαναν κακό, τώρα που ξημερωβραδυάζονται στα internet cafe δεν τρέχει, τώρα που η tv πλασάρει το SEX σαν κύριο πιάτο της ημέρας, πάλι δεν τρέχει τίποτα...

Α, μην ξεχάσω το κερασάκι, το άρθρο από ΤΑ ΝΕΑ γράφει πως θα δοθούν 500 ευρώ σε κάθε ένα μαθητή για την αγορά του laptop, συνολικά σε 110.000 μαθητές και όλο το κονδύλι αφορά 80 με 90 εκατομμύρια ευρώ.

Εγώ λοιπόν lapitopi δεν είχα στο σχολείο, είχα όμως λίγες απουσίες στα μαθηματικά... και έπραξα τις παρακάτω πράξεις

110.000 μαθητές Χ 500 ευρώ = 55.000.000 ευρώ

μέχρι τα 80-90.000.000 τι???

κάτι μου λείπει ή μεταρρυθμίστηκε και η παγκόσμια αριθμητική!!!/???

*Βέβαια υπάρχει και η περίπτωση να τους δώσουν τα υπόλοιπα για να πληρώνουν τα φροντιστήρια!!!

Και πάλι ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ σας αξίζει!

Λαθραία ζώη

.

Ξύπνησα?

Εφαγα άραγε κάτι?

Αγαπιόμαστε λιγάκι?

Κοιτάμε τον δίπλανο μας με καχυποψία και συνεχίζουμε το δρόμο μας.

Είναι μέρες που πατάω γερά είναι μέρες που το νιώθω πως πεθαίνω δεν ξέρω αν είναι πριν ή τώρα ή μετά μα μέσα σε είκοσι λεπτά σ' είδα να με μισείς, σ' είδα να μ' αγαπάς και περιμένω...είπε ο ποιητής, και άδικο δεν είχε.

Ετσι ακριβώς είναι και η κατάσταση σήμερα, δεν ξέρω τι μας ξημερώνει, από που θα με βρει και που θα καταλήξω.

Σκέφτομαι να αγοράσω ένα νέο πουλόβερ αλλά δεν έιμαι σίγουρος πως θα κάνει κρυο και του χρόνου, επίσης δεν ξέρω αν θα ήταν καλύτερα αντί για πουλόβερ (που έχω και 2-3 συμπαθητικά ακόμη) να αγοράσω 1-2 κούτες γάλα και σταφίδες...



Πως παέι η δουλειά?
Ευτυχώς ακόμη έχουμε.



Ζωή πέρα την βιολογική μας ύπαρξη, έχουμε?





.

Η σχετικότητα του χρόνου...

Photo: www.gadget-shop.gr

Ξυπνητήρι 7:15.
Ξύπνημα 7:30, άνοιγμα του θερμοσίφουνα.
8:00 διακοπή ρεύματος.
Στο ενδιάμεσο προετοιμασία για σχολειό, γάλα, ντύσιμο, κολατσιό, ομπρέλα.

8:15 Σίφουνας με παπάκι, παράδοση νεαρής στους παιδαγωγούς.

8:21 Επιστροφή, το μωρό και η γυναίκα με ίωση γαστρεντερίτιδας.
8:30 Ξύπνημα των υπολοίπων, το μωρό με το σκατό σορτσάκι και η σύντροφος… είμαι κομμάτια δεν μπορώ να σηκωθώ, άλλαξε την!!!
8:45 Ηρωική αλλαγή πάνας, εσωτερικής φορμίτσας, μπλούζας, παντελονιού. Συσκευασία σακούλα και μπαλκόνι επειγόντως.

8:55 Τηλεφώνημα στη γιαγιά, που είσαι ρε μάνα?? Άργησα λιγάκι και έχει πολύ κίνηση…

9:20 Ντριν… γεια σας από την …bank. (&*%&^%#$#$$#&*%&**) Ρε γα...λιδες όλο το ΣΚ τη δική μου καθυστερημένη δόση σκεφτόσασταν!!!

9:40 Παράδοση του καθυστερημένου ενοικίου.
9:50 Κράτα την μικρή για να κάνω ένα ντους.

10:00 Αγαπητή διευθύντρια θα αργήσω σήμερα δεν έχω baby sitter και η σύζυγος είναι άρρωστη… Χμμμ.

10:15 Καλώς τη γιαγιά.
10:20 τι να σας μαγειρέψω? Τίποτα γιαγιά, για την μεγάλη έχει στο ψυγείο και για τους άρρωστους κάνε λαπά.

10:30 Μπάνιο, ξύρισμα, στολή.

10:40 Η γιαγιά ξέχασε πως είχε ανεβάσει φαΐ στην κατσαρόλα…
10:41 Πανικός στην κουζίνα, καμένη κατσαρόλα, καμένη η κεραμική εστία, λαπάς… ο λαπάς!

10:55 Αγάπη μου κάθισε λίγο ακόμη να καταβάσεις το καρότσι για να πάει η γιαγιά να πάρει από το σχολείο την μεγάλη, ακόμη το ρεύμα δεν ήρθε…

11:10 Καρότσι, μωρό και γιαγιά στο πεζοδρόμιο, φιλί, καλημέρα.
11:11 Λαμπάκι βενζίνης.!!!
11:12 Σκέψη, σκέψη, απόφαση... θα το ρισκάρω.



11:30 Ουφ. Καλώς τον κι ας άργησε!

Σσσσ... ο ''Χοντρός'' μας κοιμάται

Κάνω τις ευχές μου και τις ανέμελες σκέψεις μου για το νέο έτος και ξαφνικά βλέποντας την εν λόγω φωτό σκέφτομαι...

ρε συ αυτός δεν μοιάζει με δικό μας ''χοντρό'' ?

Πάνε λοιπόν οι ευχές και οι σκέψεις, κόλησα στην τελευταία και χάζεψα μπροστά στην οθόνη μου, ναι ρε, αυτός είναι σου λέω!

Ασε ρε, αφού αυτός έχει γενιάδα, δεν είναι σου λέω... άντε, απλά του φέρνει λίγο.

:( Τέλος Πάντων :(

Εχω κρασάρει,φρικάρει, τσακιστεί.
Ηθικά, ψυχικά και σωματικά, δεν ξέρω αν θα αντέξω να συνεχίσω έτσι.

Δεν είναι απλά ότι αισθάνομαι πολύ πολύ μικρός μέσα στο σύμπαν μου αλλά έχω φρικάρει επειδή ακούω και λέω καθημερινά την παραπάνω ηλίθια και ανούσια πρόταση… Τέλος Πάντων!

Έχω σιχαθεί να την ακούω-λέω, είναι το Τέλος των πάντων έτσι, απλό σαν μια σταγόνα βροχής στο πρόσωπο μου, είναι τόσο ανώδυνο όσο μια γρατζουνιά στο χέρι μου, τόσο απλό σαν να σιδερώνεις ένα σεντόνι?

Μάλλον όχι, είναι πιο περίπλοκο και πιο βαρυσήμαντο, αντικατοπτρίζει την σημερινή πραγματικότητα γύρω μας, κανένας δεν μπαίνει στο κόπο να σκεφτεί πως το Τέλος των πάντων θα κλείσει το ρολόι της ζωής μας και θα μας στείλει 4 μέτρα κάτω από τη γη.

Είναι η απόλυτη έκφραση στο, δε βαριέσαι ρε αδελφάκι μου εδώ ο κόσμος χάνεται κι εσύ ψάχνεις ψύλλους στα άχυρα και βελόνες στο σανό.
Είναι σαν να σηκώνεις τα χέρια ψηλά και να παραδέχεσαι την κάθε μαλακία που ακούς, βλέπεις, νιώθεις με την αμέριστη απάθεια. Και ναι, αυτό είναι η απάθεια σε όλο της το μεγαλείο. Και η ζωή να τσουλάει τσάμπα…


Θέλω και προσπαθώ να μην την χρησιμοποιώ αλλά δυσκολεύομαι πολύ, μα πάρα πολύ.

Θέλω να τελειώσουν τα πάντα, ναι, αλλά να έχω την ευκαιρία να τα ξαναρχίσω από την αρχή να διορθώσω τα λάθη και να μην τα ξανακάνω. Θέλω να έρθει η στιγμή που θα πλημυρίσω με ευτυχία χωρίς να έχω κερδίσει το Τζόκερ, θέλω την αθωότητα του κόσμου μου πίσω, θέλω να ακούσω μια καλημέρα original, θέλω να ταξιδέψω κλείνοντας τα ματιά και μόνο.


Τα θέλω όλα όπως τα ονειρευόμουν παίζοντας με το αυτοσχέδιο πατίνι μου στην ανηφόρα της γειτονιάς μου.



Αδύνατον… αλλά… τέλος πάντων…

.