Κατς δε φλεημ, νέε μου!

Κάτσε τώρα εσύ και σήκωνε λάβαρα και σημαίες. Κάνε τις επαναστάσεις σου και περίμενε πως κάτι θα αλλάξει.

Αγωνίσου για το καλύτερο αύριο πιστεύοντας πως μπορεί να έρθει.

Οι νέοι, λένε, είναι αυτοί που μπορούν αν αλλάξουν το μέλλον της χώρας.

Πως όμως θα αλλάξει όταν η αυστηρή επιλογή ανάμεσα σε Κωστογιωργάκηδες είναι επιτακτική.

Οι νέοι κάνουν αποχή, πάνε για μπάνιο, για φραπέι, για x-Box.
Βλέπουν πιο μακριά από τα σύνορα και ονειρεύονται ένα χαμογελαστό αύριο.
Καταθέτουν τις ελπίδες τους για να ανασάνουν φρέσκο αέρα.

Οι νέοι όμως δεν αποφασίζουν για την τύχη τους, η τύχη τους βρίσκεται στα χέρια των παππούδων!

Αυτών που είναι πάνω από 70 χρονών, αυτών που έζησαν την κατοχή, τον εμφύλιο, τη χούντα, τη μεταπολίτευση, τη άναρχη οικοδόμηση της Αθήνας, την ερήμωση της επαρχίας.
Αυτών που έπιναν από τα κατσίκια γάλα με ζυμωτό ψωμί, που μύρισαν τη τομάτα και είχε άρωμα, έφαγαν φρούτα με γεύση και αγόραζαν τα τσιγάρα χύμα, κοιμόντουσταν με ξεκλείδωτη πόρτα και κλωτούσαν το τόπι στους χωματόδρομους.


Η μεγαλύτερη ομάδα ψηφοφόρων της χώρας μας ανήκει στη τρίτη ηλικία, κοντά στα 2.000.000 άνθρωποι που ορίζουν το αύριο αυτού του τόπου είναι πάνω από 70 χρονών!



Πιάστο αυγό και κούρευτο…


.

Η λύση στα προβήματα μας ως Ελληνες...

Επιτέλους βρέθηκε η ΜΕΣΗ ΛΥΣΗ για τα προβλήματα μας στην Ελλαδίτσα μας.

Εμ, δεν έιναι τυχαίο που έιμαστε οι άρχοντες της πατέντας... αν έφερνε και λίγο στην Αλέκα και τον Αλέκο θα ήταν όλοι ευτυχεσμένοι!

Αποχή όλοι από τις Ευρωεκλογές!

υ.γ. Εγώ δεν παώ να ψηφίσω, ούτως η άλλως αυτοί θα βγούν.




.

Ηρθε, ακούμπησε & έφυγε...

Πάσχα στο χωριό, Χριστούγεννα στην πόλη... λένε οι παλιοί.



Κι αν δεν έχεις χωριό ρε φίλε? που θα γιορτάσεις το Πάσκα? στο πεζοδρόμιο ή στη ταράτσα?


Δίνω τόπο στο ρητό καθώς παρατήρησα ποσοί "χωριάτες" έφυγαν, 1.000.000 αυτοκίνητα πέρασαν τα διόδια!!!



Σκέψου και αυτούς που δεν πέρασαν γιατί γουστάρουν να πηγαίνουν από τον παράδρομο!



Με ένα μέσο όρο 2+ σε κάθε αυτοκίνητο, μετακόμισε η μισή και, Αθήνα στο "χωριό".


Τι όμορφα που ήταν αυτές οι ημέρες στην πόλη μας, έκανες τα πάντα σε πραγματικούς χρόνους, δεν είχε φασαρία, κόρνες και νεύρα



Οι εικόνες είναι μοναδικές,
τύπος με 15κιλο αρνάκι να προσπαθεί να το δέσει στη πίσω θέση από την βέσπα!

Λύσσα στα S.M. για την αγορά των μη νηστίσιμων εδεσμάτων του Πασκαλινού τραπεζιού.

Παππούς που πριν αγοράσει το αρνί, του έκανε personal interview κοιτώντας το στα δόντια από τα 5 εκατοστά, το τσιμπούσε, το πίεζε....

Χασάπης με ποδιά κόκκινη μέσα στην άλαλα, με χέρια σφάχτη και η κυριούλα να τον ρωτάει αν μπορεί να πάει σπίτι της να της δέσει το "θέμα" στη σούβλα.!

Ντάνες με άπειρα σοκολατένια αυγά που θα λιώσουν πάλι για να πωληθούν του χρόνου ή από Σεπτέμβριο σε άλλη συσκευσία.!

Παιγνίδια μαλακισμένα με δώρο τη λαμπάδα.

Λαμπάδες με δώρο μαλακισμένα παιγνίδια

Ευχαρίστως πάρκαρες ρυμουλκό μετά ρυμουλκουμένου στο στενάκι μας.

Το αδιαχώρητο σε όλα τα κομμωτήρια το Μ. Σάββατο, μη και μας βρει ο Jesus αχτένιστες ή το κοκορετσάκι μας κάνει παράπονα.

Γλύτσιασμένα δάκτυλα με γαλλικό μανικιούρ και μπιχλιμπίδι να κρέμεται κουδουνίζον.

Χριστιανοί που τρέχανε στις 23:57 να προλάβουν την μαγική στιγμή.




...


...& βεβαίως απίστευτοι, οργισμένοι, θυμωμένοι, ανεγκέφαλοι, μαλάκες, καραγκιόζηδες, ηλίθιοι... (μπορείς να προσθέσεις ότι να' ναι)...

...ΟΔΗΓΟΙ που βρήκαν άδειους δρόμους και θυμήθηκαν την μακρινή σχέση που είχαν με τον Nίκι Λάουντα.




Το τι είδαν τα ματάκια μου αυτές της ημέρες στην άδεια Αθήνα, δεν λέγετε, είναι απερίγραπτο και μάταιο.





Προσπάθησα να το κατανοήσω αλλά δεν μου έκανε το χατήρι το μυαλό μου, δεν.


Μακάρι όλοι αυτοί να "έπαιζαν" μόνο την δική τους ζωή και να επέλεγαν με τον τρόπο τους το τέλος τους, δυστυχώς παίρνουν μαζί τους και ζωές που δεν ήθελαν να φύγουν νωρίς...


μ' ακούς μαλάκα!











υ.γ. Ξέχασα να σας πως τις ολόψυχες εύχες μου για υγεία και χαμόγελο...

.

Αχ Ελλάδα σ΄ αγαπώ...

Ουπς να ΄μαστέ πάλι…




Έπειτα από συχνές αναγκαστικές επισκέψεις σε μια υπηρεσία του Δημοσίου, όπου υπάγεται στο Υπουργείο Ανάπτυξης και φέρει τα αρχικά Κ.Δ.Α.Υ. πήρα ανάποδες και σιχτίριζα την χώρα μας για άλλη μια φορά.
Λογικά το κείμενο μου δεν θα σας πει και πολλά μιας και όλοι μας έχουμε συνηθίσει σε τέτοιου είδους εικόνες και ευτράπελα, θέλω όμως να το μοιραστώ όπως ένα καλό τραγούδι που όλοι το ξέρουν και αρκετοί το κάνουν Post…

Τα Κ.Δ.Α.Υ . (Κέντρα Διάγνωσης Αξιολόγησης και Υποστήριξης) των ατόμων με ειδικές ανάγκες είναι μια υπηρεσία όπως σας είπα, που πρέπει να μας ελέγχει για την εξέλιξη της μεγάλης μας κόρης προκειμένου να ενταχθεί αρμονικά στο κοινωνικό σύνολο, να μας αξιολογήσει για τις πιθανές μαθησιακές δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει στο Δημοτικό σχολείο.

Επίσης θα μας εγκρίνει την εισαγωγή της σε σχολείο με τμήματα ένταξης και ειδικό δάσκαλο για τα παιδιά που για διαφόρους λόγους υγείας χρήζουν τέτοιας αντιμετώπισης.
Μόλις πρωτόμαθα για αυτή την υπηρεσία είχα μείνει έκπληκτος σκεπτόμενος μόνο την βοήθεια που θα πάρω και ξεχνώντας ότι είναι μια υπηρεσία του ΔΗΜΟΣΙΟΥ…
Σημειώστε πως κανένας δεν μας είπε τι και πως πρέπει να κάνουμε και ότι φτάσαμε εκεί που έπρεπε ακολουθόντας το ρητό, ρωτόντας πας στην πόλη. Εμ, βέβαια μην το μάθουν και πολλοί και μετά δεν προλαβαίνουμε...

Πέρα από τα εύκολα… πρέπει να χάσεις 3 μεροκάματα για να τους πιάσεις στο τηλέφωνο προκειμένου να κλείσεις ραντεβού (δεν δικαιολογεί η υπηρεσία τηλεφωνήτρια!!!!!), πρέπει να πας στο ραντεβού με ότι πιθανό-απίθανο θα σου χρειαστεί χωρίς κανένας να σε έχει προειδοποιήσει ενώ μετά με φυσικότητα να σου λένε… δώστε μας και όλο το ιστορικό και τις εξετάσεις που κάνατε το 200!!! Και εσύ να κοιτάς σα Χάνος!

Με τα πολλά μπήκαμε σε μια γραμμή, πλέον οι εκπλήξεις μειώθηκαν και η κατάσταση έχει πάρει τον δρόμο της.



Το θέμα μου είναι πως μια τόσο σημαντική υπηρεσία που ασχολείτο μόνο με ΠΑΙΔΙΑ και με πολλούς αποδέκτες όπως κατάλαβα έπειτα από τις επισκέψεις μας, να μπορεί να ζει σε τέτοιο περιβάλλον, να πάσχει από ελλείψεις καθημερινών αναγκών (χαρτί τουαλέτας, σαπούνι, χαρτί φωτοτυπικού μηχανήματος, υλικών εξέτασης κ. α.).


Απολαύστε, αν και δυστυχώς είναι οι μόνες που μπόρεσα να φωτογραφίσω χωρίς να γίνω αντιληπτός, γιατί είπαμε, τους έχουμε ανάγκη...


Pict 1. Σαλονάκι υποδοχής, μόλις κλείσει η Altec θα είναι κειμήλιο..

Pict. 2 Δωμάτιο αξιολόγησης... με φυσικό υγραντήρα.

PIct. 3 Δωμάτιο αξιολόγησης... προσοχή κατολισθήσεις από σοβάδες και τσιμέντα.

Pict. 4-5 Τουαλέτες επισκεπτών! ΣΑΦΩΣ είναι και για τα ΠΑΙΔΙΑ!!!

Πως είναι δυνατόν να πιστέψεις πως αυτοί οι άνθρωποι, που εξαναγκάζονται να εργάζονται εκεί μέσα, να έχουν κέφι και μεράκι για να σε βοηθήσουν και οι οδηγίες τους θα είναι και η λύση στο πρόβλημα σου???

Αχ Ελλάδα σε αγαπώ…